Lewis & Short

No entries found. Showing closest matches:

bĭfŏris, e (bĭfŏrus, a, um, Vitr. 4, 6 fin.), adj. [bis-foris].

  1. I. Having two doors or folding-doors: valvae, Ov. M. 2, 4: fenestrae, id. P. 3, 3, 5.
  2. II. Having two openings or holes, double: via (narium), App. Dogm. Plat. 1.
    Poet.: ubi assuetis biforem dat tibia cantum, Verg. A. 9, 618 (bisonum, imparem, Serv.); Aus. Cent. Nupt. 27: biforis tumultus, Stat. Th. 4, 668.

* bĭ-formātus, a, um, adj. [bis], doubleformed, two-shaped: non biformato impetu Centaurus (poet. for biformatus Centaurus impetu), Cic. poët. Tusc. 2, 8, 20 Kühner; v. biformis.

bĭformis, e, adj. [bis-forma], double or two-formed, two-shaped (poet. or in postAug. prose): proles biformis Minotaurus, Verg. A. 6, 25: Scyllae, id. ib. 6, 286; Ov. M. 8, 156: Janus, id. F. 1, 89; 5, 424: (Hermaphroditus), id. M. 4, 387: pater, i. e. Chiron, id. ib. 2, 664: Nessus, id. ib. 9, 121: Hodites, id. ib. 12, 456: monstrum, id. ib. 8, 156: a Centaur, id. Am. 2, 12, 19; Claud. in Rufin. 1, 329 (cf. biformatus): Pan, Col. 10, 427: Glaucus, Claud. Rapt. Pros. 3, 12: Cecrops, Just. 2, 6, 7.
Trop., of a poet (as man and swan): vates, * Hor. C. 2, 20, 3: biformes hominum partus, Tac. A. 12, 64.

bĭfŏrus, a, um, v. biforis.