Lewis & Short

No entries found. Showing closest matches:

1. fimbrĭa, v. fimbriae fin.

2. Fimbrĭa, ae, m. [fimbriae].

  1. I. A Roman surname in the gens Flavia.
    1. A. C. Flavius Fimbria, consul A. U. C. 650; Cic. Verr. 2, 5, 70, § 181; id. Planc. 21, 52; id. de Or. 2, 22, 91.
    2. B. Another of the same name, an enemy of M. Crassus, Cic. Brut. 66, 233; id. Rosc. Am. 12, 33.
  2. II. Deriv.: Fimbrĭānus, a, um, adj.: seditio, Sall. Fragm. ap. Non. 215, 32.

fimbrĭae, ārum, f. [cf.: fibra, filum], fibres, threads, shreds, fibrous part, fringe (for syn. cf.: limbus, ora, instita, patagium): antiqui FIBRVM dicebant extremum, a quo in sagis fimbriae et in jecore extremum fibra, Varr. L. L. 5, § 79 Müll.; cf. Paul. ex Fest. s. v. FIBER, p. 90 Müll.: si quis in febre aut acuto morbo … in veste floccos legit fimbriasve diducit, Cels. 2, 6; so Plin. 7, 51, 52, § 171; App. M. 11, p. 258: madentes cincinnorum fimbriae, i. e. the outer curled ends, * Cic. Pis. 11, 25: mappa laticlavia, fimbriis hinc atque illic pendentibus, Petr. 32.
Sing. (late Lat.), a border, fringe: vestimenti, Vulg. Matt. 9, 20; 14, 36 al.

1. fimbrĭātus, a, um, adj. [fimbriae], fibrous, fringed (post-Aug.): folia, Plin. 21, 15, 55, § 92: capillus (milii), id. 18, 7, 10, § 53: usus est lato clavo ad manus fimbriato, Suet. Caes. 45: flagrum, App. M. 8, p. 214.

2. Fimbrĭātus, a, um, adj. [Fimbria], made a Fimbria of, Asin. ap. Quint. 8, 3, 32 Spald. N. cr.; cf. Figulatus.

fĭmētum, i, n. [fimus], a dung-hill, Plin. 10, 54, 75, § 153; 17, 9, 8, § 57; 24, 19, 110, § 171.

fĭmus, i (also fĭmum, i, n., Plin. 28, 17, 70, § 234 sq.; 29, 5, 32, § 101; 30, 9, 23, § 76; Lact. Opif. D. 11, 20: fimo, abl. fem., Apul. Met. 7, p. 200 fin.), m. [Sanscr. dhūmas, smoke; dhū-lis, dust; cf. Gr. θυ-, θύνω, θῦμα, θύος; Lat. sub-fīo, sub-fimen; Germ. Dunst; Engl. dust], that which fertilizes or manures, dung, ordure, excrement (only in the sing., Diom. p. 314 P.; for syn. cf.: stercus, merda, quisquiliae).

  1. I. Lit., Verg. G. 1, 80; Col. 2, 14, 4; 3, 11, 4; Plin. 28, 17, 71, § 235; 30, 9, 23, § 76: caballinus, id. 29, 5, 32, § 102; Liv. 38, 18, 4: fimo si quis aliquem perfuderit, Paul. Sent. 5, 4, 13.
  2. II. Poet. transf. for lutum, dirt, mire, Verg. A. 5, 333 and 358.