No entries found. Showing closest matches:
frĭābĭlis, e, adj. [frio], easily broken, or crumbled to pieces, friable: tofus, Plin. 17, 4, 3, § 29: sandaracha, id. 34, 18, 55, § 177.
frībuscŭlum, i, n., v. frigusculum.
* frĭcae, ārum, f., a kind of stones in Sicily, Auct. Aetn. 526.
frĭcāmentum, i, n. [frico], a rubbing (post-class.): blando articulorum uti, Cael. Aur. Acut. 2, 6, 27; id. Tard. 3, 2.
frĭcātĭo, ōnis, f. [frico], a rubbing, rubbing down, friction (post-Aug.): omnibus vertebris utilis est, Cels. 4, 3: assidua, Col. 6, 12, 1: vehemens, Plin. 28, 4, 14, § 53: diligens tectoriorum, Vitr. 7, 6.
frĭcātor, ōris, m. [frico], one who rubs (post-class.), Cael. Aur. Tard. 3, 7, 92.
frĭcātūra, ae, f. [frico], a rubbing, rubbing down of walls (post-Aug.): exacta, Vitr. 7, 1, 4.
frĭcātus, ūs, m. [frico], a rubbing, rubbing down (post-Aug.): emendat dentium vitia crebro fricatu, Plin. 23, 7, 63, § 124; 13, 15, 30, § 99.
* frĭcĭum, ii, n. [frico], a powder for rubbing the teeth, tooth-powder, Plin. Val. 1, 36; cf. dentifricium.
frĭco, cŭi, ctum, and (rarely) fricātum, 1, v. a. [Sanscr. ghar-, gharsh-, rub; Gr. χρίω, χρῖμα; Lat. frio; cf. Gr. χρίμπτω, χραίνω, to touch, color], to rub, rub down (not in Cic. or Caes.; cf.: perfrico, palpo, titillo): mulos qui fricabat, Poët. ap. Gell. 15, 4, 3: numquam concessavimus Lavari aut fricari aut tergeri, etc., Plaut. Poen. 1, 2, 10: corpus oleo, Mart. 4, 90, 5: (sus) fricat arbore costas, Verg. G. 3, 256: medicamento dentes, Scrib. Comp. 58: membra fricata, Ser. Samm. 6, 76; for which: si prurit frictus ocelli Angulus, Juv. 6, 577: alopecias fricuere tunsis caepis, Plin. 20, 5, 20, § 41: lacrima in fricando odora, id. 12, 25, 54, § 120: mensae manu sicca fricatae, id. 13, 15, 30, § 99: tofus fricatur vento, id. 36, 22, 48, § 166: pavimenta, Vitr. 7, 1: cum duo ligna inter se diutius fricta sunt, Sen. Q. N. 2, 22, 1: numquam hercle facerem, genua ni tam nequiter fricares, i. e. rubbed my knees as a suppliant (shortly before: confricantur genua), Plaut. As. 3, 3, 88.
In mal. part., Plaut. Ps. 4, 7, 94; Petr. 92; Mart. 11, 99.
frictĭo, ōnis, f. [frico], a rubbing, rubbing down, friction of parts of the body: vehemens, lenis, Cels. 2, 14: frictionem adhibere, id. ib.: frictione uti, id. ib.: frictionem lenem admovere, id. 3, 18.
frictrix, īcis, f. [frico], she that rubs (cf. frico fin.; post-class.), Tert. Pall. 4 fin.; id. Res. Carn. 16; cf. tribas.
* frictūra, ae, f. [frico], a rubbing, in mal. part., App. M. Fragm. p. 717 Oud.
1. frictus, a, um.
- I. Rubbed, Part. of frico.
- II. Roasted, Part. of frigo.
2. frictus, ūs, m. [frico], a rubbing: palmularis, Mart. Cap. 8, § 805.
In mal. part., Juv. 6, 322.
fridum, v. frigidus, A. 2. C.
frigdaria, v. frigidarius.
frīgĭdārĭus, a, um, adj. [frigidus],
- I. of or for cooling: ahenum, i. e. to hold cold water, Vitr. 5, 10: cella balinei, the coolingroom, Plin. Ep. 2, 17, 11; 5, 6, 25 sq.: maltha, Pall. 1, 41: fistula, id. 1, 40: cisterna, Petr. 73.
- II. Subst.: frīgĭdārium, ii, n.
- A. The cooling-room in a bath, Vitr. 5, 11.
- B. In a contr. form: frigdāria, ōrum, a cold larder, provision-room: mercem in frigdaria ferre, Lucil. ap. Prisc. p. 909 P.
frigdor, v. frigor.
frīgor, ōris, m. [frigeo], cold (late Lat.): molestissimus, Theod. Prisc. 2, 29.
Also, frigdor (contr. from frigidor, from frigidus], Theod. Prisc. 2, 16; id. de Diaet.
frīgēdo, ĭnis, f. [frigeo], cold, Varr. ap. Non. 139, 11, and 206, 21.
frīgĕ-facto, āre, v. a. [frigeo + facio], to make cold, to cool: os nunc frigefactas, Plaut. Poen. 3, 5, 15; id. Rud. 5, 2, 39.
frīgĕo, ēre, v. n. [frigus], to be cold, chilly, to freeze (opp. calere, to be hot, to glow; whereas algere, subject., to feel cold, to freeze, is opp. aestuare, to feel hot; v. caleo and algeo; class.; esp. freq. in the trop. sense).
- I. Lit.: tange: si non totus friget, me enica, Ter. Phorm. 5, 8, 5; cf.: summosque pedes attinge manusque: Non frigent, Pers. 3, 109: friget aether, Auct. Aetn. 331: corpusque lavant frigentis et unguunt, of him who was cold and stiff, i. e. of the dead, Verg. A. 6, 219: gelidus tardante senecta sanguis hebet, frigentque effetae in corpore vires, id. ib. 5, 396.
- II. Trop.
- A. To be inactive or at a standstill, to have nothing to do; to be lifeless, languid, frigid; of things, to flag, droop: in re frigidissima cales, in ferventissima friges, Auct. Her. 4, 15, 21; cf.: quod tibi supra scripsi, Curionem valde frigere, jam calet, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5: valde metuo, ne frigeas in hibernis: quamobrem camino luculento utendum censeo, Cic. Fam. 7, 10, 2: frigens animis, Sil. 16, 598: quantum stupere atque frigere … Caecilius visus est! to be frigid, Gell. 2, 23, 7: frigere (al. frigida) videntur ista plerisque, to be dull, frigid, Quint. 4, 2, 59: sermonem quaerere; ubi friget, huc evasit, etc., flags, halts, Ter. Eun. 3, 3, 11 Ruhnk.
Prov.: Sine Cerere et Libero friget Venus, Ter. Eun. 4, 5, 6; also ap. Cic. N. D. 2, 23, 60.
- B. With respect to the estimation or favor in which a person or thing stands, to be coldly received, coldly treated, slighted, disregarded, to be without power: quare tibicen Antigenidas dixerit discipulo sane frigenti ad populum: Mihi cane et Musis, Cic. Brut. 50, 187: plane jam, Brute, frigeo; ὄργανον enim erat meum senatus; id jam est dissolutum, id. Fam. 11, 14, 1: Nimirum homines frigent, Ter. Eun. 2, 2, 37; Serv. ad Verg. G. 4, 104: Memmius quidem friget, Scaurum autem jampridem Pompeius abjecit, Cic. Q. Fr. 3, 8, 3 (for which: Memmius mirum in modum jacet, Scaurus refrixerat, id. ib. 3, 2 fin.: Memmius plane refrixerat, id. Att. 4, 18, 3): jacent beneficia Nuculae, friget patronus Antonius, id. Phil. 6, 5, 14: an hoc significas, nihil fieri, frigere te? id. Fam. 7, 18, 2: prima contio Pompei frigebat, remained unnoticed, id. Att. 1, 14, 1: cum omnia consilia frigerent, were of no effect, id. Verr. 2, 2, 25, § 60: sin autem ista frigebunt, recipias te ad nos, id. Fam. 7, 11 fin.
frīgĕro, āre, v. a. [frigus], to make cool, to cool, to refresh with coolness (very rare): frigerans Aganippe, Cat. 61, 30: frigerandi cholerici, Cael. Aur. Acut. 3, 21, 208.
frīgesco, frixi (frigui, Hier. Ep. 52, no. 2), 3, v. inch. n. [frigeo], to become or grow cold, to be chilled (mostly ante-class. and post-Aug.; perh. not used by Cic.).
- I. Lit.: eodem addito oleum, postea fervefacito: infundito in catinum, uti frigescat, Cato, R. R. 1, 156, 6: frigescit terra, Lucr. 6, 865: ubi frigescere pedes manusque intelligit, Tac. A. 15, 70; cf.: Ulixi cor frixit prae pavore, Liv. Andron. ap. Serv. Verg. A. 1, 92: (sanguis) cum metu refugit, abit omnis et pallore frigescit, Quint. 11, 3, 78: frigescens vulnus, Curt. 8, 10.
- II. Trop.
- A. To become inactive, languid, faint: si Parthi vos nihil calfaciunt, nos hic frigore frigescimus, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5: frigescit affectus, Quint. 11, 3, 133: non patiamur frigescere hoc opus (i. e. miserationem), id. 6, 1, 29.
- * B. To become cold towards any one: vide sis, ne majorum tibi forte Limina frigescant, receive thee coldly, Pers. 1, 109.
frīgĭda, ae, f., v. frigidus, I. 2.
frīgĭdus, a, um, adj. [frigeo], cold, cool, chill, chilling (opp. calidus; syn.: gelidus, algidus, glacialis; corresp. in most of its senses to the Gr. ψυχρός).
- I. Lit.: calida et frigida, et amara et dulcia, Cic. Rep. 3, 8 fin.: fons luce diurnā Frigidus, et calidus nocturno tempore, Lucr. 6, 849: fons, id. ib. 6, 873; 879; cf.: frigidior umor, id. 6, 840; 844: nec ullum hoc frigidius flumen attigi, Cic. Leg. 2, 3, 6: ut nec frigidior Thracam ambiat Hebrus, Hor. Ep. 1, 16, 13: loca frigidissima, Caes. B. G. 4, 1 fin.: rura, Hor. Ep. 1, 15, 9: Praeneste, id. C. 3, 4, 22: Tempe, Verg. G. 2, 469: aquilo, id. ib. 2, 404: aura, Ov. Am. 2, 16, 36; cf.: manet sub Jove frigido Venator, Hor. C. 1, 1, 25: umbra noctis, Verg. E. 8, 14: caelum est hieme frigidum et gelidum, cold and frosty, Plin. Ep. 5, 6, 4: frigidus aëra vesper Temperat, Verg. G. 3, 336: frigidus latet anguis in herba, id. E. 3, 93: anguis, id. ib. 8, 71 (cf. ψυχρὸν ὄφιν, Theogn. 602; Theocr. 15, 58): pellis duraque, Lucr. 6, 1194: febris, an ague, Plin. 26, 11, 71, § 289; so, quartana, Hor. S. 2, 3, 290: fomenta, id. Ep. 1, 3, 26.
Poet.: ille frigidas Noctes non sine multis Insomnis lacrimis agit, i. e. without a bedfellow, lonely, Hor. C. 3, 7, 6: frigidus annus, winter, Verg. A. 6, 311; Tib. 4, 8, 4 Huschke (al. amnis).
Prov.: aquam frigidam suffundere, to pour cold water over for to slander, Plaut. Cist. 1, 1, 37; v. suffundo.
- 2. As subst.
- a. frīgĭdum, i, n., the cold: obaequalitas ferventis ac frigidi, Apul. Dog. Plat. 1, p. 11, 24.
Plur.: frigida (opp. calida), Ov. M. 1, 19.
- b. frī-gĭda, ae, f. (sc. aqua), cold water (like calida or calda, ae, warm water): frigida lavare lubenter, Plaut. Most. 1, 3, 1: frigidam bibere, Cels. 1, 5: frigidam aegro dare, Suet. Claud. 40: frigidā lavari, Plin. Ep. 3, 5, 11: noxia ut frigidam febri, Quint. 5, 11, 31.
- c. In a contracted form: FRIDVM, i, n.: DA FRIDVM PVSILLVM, i. e. a little ice-water, Inscr. Pompej. in Mus. Borbon. IV. p. 5 (cf.: solve nives, Mart. 5, 64).
- B. In partic., cold, chilled, of a dead person, or one stiffened with fright (for the latter cf.: est et frigida multa, comes formidinis aura, Lucr. 3, 290; poet.): illa (Eurydice) Stygiā nabat jam frigida cymbā, Verg. G. 4, 506; Ov. M. 7, 136; also, transf.: Eurydicen vox ipsa et frigida lingua, Ah, miseram Eurydicen! anima fugiente vocabat, Verg. G. 4, 525: membra nati, Ov. M. 14, 743: mors, Verg. A. 4, 385; Val. Fl. 5, 26; cf.: pausa vitaï, Lucr. 3, 930: stricto Aesonides stans frigidus ense, stiffened with fright, Val. Fl. 7, 530: miles nec frigidus aspicit hostem, i. e. fearless, Sil. 9, 49; cf.: formidine turpi Frigida corda tremunt, id. 2, 339: frigida mens criminibus, Juv. 1, 166: mihi frigidus horror Membra quatit, Verg. A. 3, 29.
- II. Trop.
- A. Without ardor or encrgy, cold, frigid, indifferent, inactive, remiss, indolent, feeble: nimis lentus in dicendo et paene frigidus, Cic. Brut. 48, 178: accusatoribus frigidissimis utitur, lukewarm, indolent, id. Q. Fr. 3, 3, 3: non frigida virgo, i. e. glowing with love, Ov. Am. 2, 1, 5; cf.: frigidus aevo Laomedontiades, Juv. 6, 325: (equus) Frigidus in Venerem senior, Verg. G. 3, 97: (Empedocles) ardentem Frigidus Aetnam Insiluit, in cold blood, Hor. A. P. 465: in re frigidissima cales, in ferventissima friges, Auct. Her. 4, 15, 21: frigidae litterae, cold, frigid, Cic. Fam. 10, 16, 1: solacia, Ov. P. 4, 2, 45; cf. cura, Lucr. 4, 1060 (with which cf.: curarum frigus, Ov. P. 3, 9, 25): frigida bello Dextera, feeble, Verg. A. 11, 338: ensis, inactive, idle, Luc. 5, 245; 7, 502: (apes) Contemnuntque favos et frigida tecta relinquunt, i. e. not animated by labor, Verg. G. 4, 104 (cf. opp. fervet opus, id. ib. 169).
- B. Without force or point, flat, insipid, dull, trivial, frigid, vain (syn.: jejunus, inanis; opp. salsus, facetus, esp. in post-Aug. prose): cave in ista tam frigida, tam jejuna calumnia delitescas, Cic. Caecin. 21, 61; cf.: haec aut frigida sunt, aut tum salsa, cum aliud est exspectatum, id. de Or. 2, 64, 260: (sententias) dicere leves, frigidas ineptas, Quint. 8, 5, 30: verba frigidiora vitare, Cic. de Or. 2, 63, 256; cf. id. Or. 26, 89: frigidi et arcessiti joci, Suet. Claud. 21; cf. Quint. 9, 3, 69: illud frigidum et inane, id. 10, 2, 17: illud apud Euripidem frigidum sane, quod, etc., id. 5, 10, 31: frigida et puerilis affectatio, id. 4, 1, 77: frigida et inanis affectatio, id. 7, 3, 74: genus acuminis in reprehendendis verbis, nonnumquam frigidum, interdum etiam facetum, Cic. Brut. 67, 236: in salibus aliquando frigidus, Quint. 12, 10, 12: dies frigidis rebus absumere, Plin. Ep. 1, 9, 3: negotia, id. ib. 9, 2, 1; cf.: omnia ista frigida et inania videntur, id. ib. 4, 17, 4; Sen. de Ira, 2, 11.
With a subject-clause: leve ac frigidum sit his addere, quo propinquos amicosque pacto tractaverit, Suet. Calig. 26.
- * C. With active meaning, causing cold or fright, frightening: frigidus a rostris manat per compita rumor, Hor. S. 2, 6, 50.
Hence, adv.: frīgĭde (only acc. to II. and very rare; not in Cic.).
- 1. Inactively, slowly, feebly: quae cupiunt, tamen ita frigide agunt, ut nolle existimentur, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 3.
- 2. Flatly, trivially, insipidly, frigidly: verbis inepte et frigide uti, Gell. 13, 24, 7; so with inaniter, id. 7, 3, 43; with exigue, opp. graviter, id. 19, 3, 1; cf. also: quae sunt dicta frigidius, Quint. 6, 3, 4: transire in diversa subsellia, parum verecundum est … Et si aliquando concitate itur, numquam non frigide reditur, i. e. in a silly, ridiculous manner, id. 11, 3, 133: tum ille infantem suam frigidissime reportavit, id. 6, 1, 39.
frīgĭdātĭo, ōnis, f. [frigido], a chilling, chilliness, translation of Gr. ψυχρότης, August. Categor. Decem. 12.
frīgĭde, adv., v. frigidus fin.
frīgĭdĕ-facto, āre, false read. in Plaut. Rud. 5, 2, 39, inst. of frigefacto, q. v.
frīgĭdĭtas, ātis, f., the cold, Cael. Aur. Tard. 1, 1, 1.
* frīgĭdĭuscŭlus, a, um, adj. dim. [frigidus], somewhat frigid: alia quoque ibidem congerit frigidiuscula, rather flat, stupid, Gell. 3, 10, 16.
frīgĭdo, āre, v. a. [frigido], to make cold, to cool (post-class.): corpus, Cael. Aur. Acut. 3, 17: plumbum tactu, id. ib.: membranam, id. ib. 1, 17, 168.
frīgĭdŭlus, a, um,
- I. adj. dim. [id.], somewhat cold (poet.): puella, Verg. Cir. 250: ocelli, id. ib. 347.
- * II. Somewhat feeble or faint: singultus, Cat. 64, 131.
frīgilla, ae, f., v. fringilla.
fringilla (also frigilla and frin-guilla), ae, f., a small bird, perh. the robin redbreast, Motacilla rubecula, Linn.; acc. to others, the chaffinch, Fringilla coelebs, Linn.; Varr. L. L. 7, § 104; Mart. 9, 55, 7; Paul. ex Fest. p. 90 Müll.
1. frīgo, xi (acc. to Diom. p. 369 P.), ctum (frixum, Sid. Ep. 8, 14), 3, v. a. [cf. φρύγω],
- I. to roast, parch, fry (syn.: torreo, coquo): sesquilibram salis frigito, Cato, R. R. 106, 1: frictae nuces, Plaut. Poen. 1, 2, 113: frigunt hordeum, deinde molis frangunt, Plin. 18, 7, 14, § 72: fabas, Ov. Med. 70: triticum frictum, Varr. R. R. 2, 4, 21: frictum panicum, milium, Cels. 2, 30: frictum cicer, nux, Hor. A. P. 249: fricta faba, Plin. 22, 25, 69, § 140: ova fricta ex oleo, id. 29, 3, 11, § 44: simila frixa in sartagine, Sid. Ep. 8, 14; Vulg. Lev. 6, 21 al.
- II. Trop.: Tam frictum ego illum reddam, quam frictumst cicer, Plaut. Bacch. 4, 5, 7; cf. Hor. A. P. 249 supra.
* 2. frĭgo, ĕre, v. n. [the root of friguttio], to denote the natural sound of little children, to squeak, squeal: Afran. ap. Non. 308, 16 (Fragm. Com. v. 247 Rib.).
3. frĭgo, ĕre, v. a., acc. to Novius, i. q. erigo, to erect, Att. ap. Non. 308, 7 sq. and 7, 10 (Fragm. Trag. v. 441, 463 Rib.); Varr. ib.
frīgŏrĭfĭcus, a, um, adj. [frigus+facio], cooling (post-class.): acetum omnium maxime frigorificum est, Gell. 17, 8, 14.
frīgŏro, āre, v. a. [frigus], to cool down (post-class.): cholericos, Cael. Aur. Tard. 4, 4; id. Acut. 3, 21, 208.
frĭgŭlo, āre, v. n., a word denoting the natural note of the jackdaw: graculus at frigulat, Auct. Carm. Philom. 28.
frĭgūtĭo (frĭguttio, fringūtio, frĭgultio, fringultio, fringulo), īre, v. n. and a. [a lengthened form of 2. frigo], to twitter, chirp.
- I. Lit., of birds: merulae in remotis tesquis frigutiunt, App. Flor. p. 358, 22: fringulit et graculus, Poët. ap. Anthol. Lat, 5, 43, 124.
- II. Transf., of a person who speaks indistinctly, to stammer, stutter.
- A. Neutr. (ante- and post-class.): murmurare potius et friguttire quam clangere, Front. de Eloqu. p. 229 ed. Mai.; cf.: saepe in rebus nequaquam difficilibus fringultiat vel omnino obmutescat, App. Mag. p. 296, 21: haec anus admodum frigultit, Enn. ap. Fulg. 562, 24: quid friguttis? Plaut. Cas. 2, 3, 49 (also ap. Varr. L. L. 7, § 104).
- B. Act., to stammer forth: vix singulas syllabas fringutiens, App. Mag. p. 336, 18.
frīgus, ŏris, n. [Gr. ῤῖγος, cold, [?P(IGE/W
?]; the connection with Lat. rĭgeo, rĭgor, is doubtful, Curt. Gr. Etym. 353; Corss. Ausspr. 1, 451], cold, coldness, coolness (for syn. cf.: algor, gelu, rigor, glacies, pruina).
- I. Lit.
- A. In gen. (class.): nec calor (mihi obsistet) nec frigus metuo, Plaut. Merc. 5, 2, 19; so opp. calor, Lucr. 2, 517; 6, 371; Cic. Univ. 14 med.; id. Rosc. Am. 45, 131; Verg. G. 2, 344; 4, 35: calidis torrescere flammis aut … rigere Frigore, Lucr. 3, 892: cum esset vinctus nudus in aëre, in imbri, in frigore, Cic. Verr. 2, 4, 40, § 87: vix in ipsis tectis frigus vitatur, id. Fam. 16, 8, 2: fere matutinis temporibus frigus est, coolness, Cels. 2, 1; cf.: frigus captabis opacum, Verg. E. 1, 53; Hor. C. 3, 13, 10; Ov. M. 10, 129: quae frigore sola Dormiat, in the cold night, Tib. 1, 8, 39: cum Appius senatum coegisset, tantum fuit frigus ut coactus sit nos dimittere, Cic. Q. Fr. 2, 12, 1.
In plur.: nec frigora quimus usurpare oculis, Lucr. 1, 300: ut tectis saepti frigora caloresque pellamus, the cold, Cic. N. D. 2, 60, 151; cf.: ex verna intemperie variante calores frigoraque, Liv. 22, 2, 10: tecta quibus frigorum vis pellitur, Cic. Off. 2, 4, 13: propter frigora … frumenta in agris matura non erant, Caes. B. G. 1, 16, 2: Alpinae nives et frigora Rheni, Verg. E. 10, 47: Scythiae, Ov. M. 2, 224: Peligna, Hor. C. 3, 19, 8: matutina, id. S. 2, 6, 45: nocturna, Liv. 40, 22, 7: intolerabilia, id. 21, 58, 1: ficum frigoribus ne serito, in cold weather, Col. 5, 10, 9: quisquam picta colit Spartani frigora saxi, i. e. the variegated cold marble floor, Mart. 1, 56, 5; Tac. Agr. 12; id. G. 16; Suet. Aug. 81.
- B. In partic. (poet.).
- 1. The cold of winter, winter (like calor for summer; v. calor): lac mihi non aestate novum, non frigore defit, Verg. E. 2, 22: ante focum, si frigus erit, id. ib. 5, 70: quae frigore sola dormiat, Tib. 1, 8, 39: per medium frigus, Hor. Ep. 1, 15, 5.
Plur.: frigoribus parto agricolae plerumque fruuntur, Verg. G. 1, 300: frigoribus mediis, id. E. 10, 65.
- 2. A chill, fever: tentatum frigore corpus, Hor. S. 1, 2, 80.
- 3. The coldness of death, death: et gelidos artus in leti frigore linquit, Lucr. 3, 401: aeternum leti, id. 4, 924: letale, Ov. M. 2, 611: supremum animae, Stat. S. 3, 3, 20: ast illi solvuntur frigore membra Vitaque cum gemitu fugit, Verg. A. 12, 951 (diff. from the foll.).
- 4. A cold shudder produced by fear: extemplo Aeneae solvuntur frigore membra, Ingemit, etc., Verg. A. 1, 92.
- II. Transf., a cold region or place: frigus non habitabile, Ov. Tr. 3, 4, 51: et quodcumque jacet sub urbe frigus, Mart. 4, 64, 14.
- III. Trop. (cf. frigeo and frigidus, II.; not in Cic.).
- A. Coldness in action, inactivity: si Parthi vos nihil calfaciunt, nos hic frigore frigescimus, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5; Ov. F. 2, 856.
- B. A cold or frigid reception of a person or thing, esp. a discourse; coolness, coldness, indifference, disfavor (perh. not ante-Aug.): majorum ne quis amicus Frigore te feriat, coolness, loss of favor, Hor. S. 2, 1, 62; cf.: Montanus Julius et amicitia Tiberii notus et frigore, Sen. Ep. 122: et imperitia et rusticitas et rigor et deformitas afferunt interim frigus, Quint. 6, 1, 37; Plin. Ep. 6, 15, 4; Quint. 5, 7, 31: illud quaestionum et argumentorum apud corrupta judicia frigus evitant, id. 2, 12, 6.
frīguscŭlum, i, n. dim. [frigus], slight cold (post-class.).
- I. Lit., Tert. de Anim. 25.
- II. Trop., coolness, variance, disagreement between man and wife: quid si divortium non intercesserit, sed frigusculum? profecto valebit donatio, si frigusculum quievit, Dig. 24, 1, 32, § 12 (al. fribusculum).
fringultio and fringūtio, īre, v. frigutio.
Frinĭātes, um, m., a Ligurian people on the northern slope of the Apennines, Liv. 39, 2, 1; 9.
frĭo, āvi, ātum, 1, v. a., to rub, break or crumble into small pieces: terra, quae facile frietur, Varr. R. R. 1, 9, 7: glaebis terrarum saepe friatis, Lucr. 1, 888: ut inter se tritum tarde frietur, Plin. 12, 19, 42, § 92; 34, 12, 29, § 117: ut gemma in micas frietur, id. 12, 14, 32, § 65: friatum amomum, id. 12, 13, 28, § 49.
Frīsĭi, ōrum, m., φρίσιοι or φρείσιοι, Ptol. and Dio Cass., in the Middle Ages Frisones and Fresones, the Frisians, a people of northern Germany, between the Rhine and the Ems, in the modern West Friesland, Plin. 4, 15, 27, § 101; Tac. G. 34; id. A. 1, 60; 4, 72 al.
Hence, Frīsĭus, a, um, adj., Frisian, Tac. A. 4, 74.
frit (n. indecl.) vocatur illud summa in spica jam matura, quod est minus quam granum, Varr. R. R. 1, 48, 3.
fitilla or fritilla, ae, f., a gruel used at sacrifices, Sen. Ben. 1, 6, 3 Fickert N. cr.; Plin. 18, 8, 19, § 84; Arn. 2, 58; 7, 230.
fritilla, ae, v. fitilla.
frĭtillus, i, m., a box from which the dice were thrown, a dice-box, Mart. 14, 1, 3; 4, 14, 8; Juv. 14, 5; Sen. Apocol. fin.
frĭtinnĭo, īre, v. n., to twitter or chirp as a small bird.
- I. Lit.: et pullos peperit fritinnientes, Varr. ap. Non. 7, 15; of the cicada: et cuculi cuculant et rauca cicada fritinnit, Auct. Carm. Phil. 35.
- II. Transf., of the noise made by young children: sic dulci Marcus qui nunc sermone fritinnit, Poët. ap. Anthol. Lat. I. p. 603 ed. Burm.
frīvŏlus, a, um, adj. [etym. dub.; perh. from frico], silly, empty, trifling, frivolous; pitiful, sorry, worthless (mostly post-Aug.; perh. not in Cic.; cf. futtilis).
- I. Adj.: frivolus hic quidem jam et illiberalis est sermo, Auct. Her. 4, 11, 16: levibus aut frivolis aut manifesto falsis reum incessere (shortly after: quia, qui vana congerit), Quint. 7, 2, 34; Vop. Aur. 3, 1: colligitis lexidia, res taetras et inanes et frivolas, Gell. 18, 7, 3: frivola et inanis argutiola, id. 2, 7, 9: quaedam dicit futtilia et frivola, id. 16, 12, 1: jocus, Plin. 28, 19, 79, § 260: auspicium, Suet. Ner. 41: aura, Phaedr. 5, 8, 1: insolentia, id. 3, 6, 8: jactantia in parvis, Quint. 1, 6, 20: opus, Plin. 22, 6, 7, § 15: labor, Sen. Ep. 31: cura, Plin. 25, 3, 7, § 22: origo superbissimi animalium (i. e. hominis), id. 7, 7, 5, § 43: ratione morientes, id. 11, 29, 35, § 102: flunt in litterarum ostentatione inepti et frivoli, Gell. 15, 30, 2; so, in cognoscendo ac decernendo nonnumquam frivolus amentique similis, Suet. Claud. 15: quin etiam, quod est imprimis frivolum ac scaenicum, verbum petant (declamatores), quo incipiant, Quint. 10, 7, 21: frivolum dictu, Plin. 7, 53, 54, § 186: frivolum videatur, non tamen omittendum, id. 28, 12, 50, § 184: huic misit qui nescio quid frivoli ducentis milibus traderet, some worthless thing, trifle, Suet. Calig. 39 fin.
- II. Subst.: frīvŏla, ōrum, n. plur., wretched furniture, paltry things, trifles: inter frivola mea, Sen. Tranq. 1; Dig. 13, 7, 11, § 5: jam poscit aquam: jam frivola transfert Ucalegon, Juv. 3, 198; 5, 59; Suet. Calig. 39; Dig. 13, 7, 11, § 5; cf.: frivola σκευάρια εὐτελῆ πάνυ, Gloss. Philox.
Hence, adv.: frī-vŏlē, in a silly manner, triflingly: aliqui mentiuntur, Hier. in Mich. II. 7, 8.
Frīvŏlārĭa, ae, f., the title of a comedy of Plautus, of which only a few fragments have been preserved.
frixo, āvi, v. freq. [1. frigo], to roast thoroughly, Cael. Aur. Acut. 1, 11, 77.
frixōrĭum, ii, n. [etym. dub.; perh. from frico], a frying-pan, Plin. Val. 2, 7; cf. frixorium, τήγανον, Vet. Gloss. Cf. the foll. art.
frixūra, ae, f. [etym. dub.; perh. from frico], a frying-pan, Ven. Carm. 6, 10, 13. Cf. the preced. art.
frixus, a, um, Part., from 1. frigo.