No entries found. Showing closest matches:
indemnātus, a, um, adj. [2. in-damnatus], uncondemned, unsentenced (class.): indemnatus atque intestatus, Plaut. Curc. 5, 3, 17: bona indemnatorum civium, Cic. Agr. 2, 21, 56: si hoc indemnato indicta causa non liceat, Liv. 3, 56, 13: civem interimere, Vell. 2, 45; Amm. 15, 5; Quint. 3, 11, 14; Juv. 6, 562 al.
Com.: quae pendent indemnatae pernae, Plaut. Capt. 4, 3, 8.
indemnis, e, adj. [2. in-damnum], unhurt, uninjured (post-Aug.): illaesus et indemnis evasit, Sen. Ep. 9; id. Const. Sap. 5; Amm. 26, 6; Dig. 50, 8, 9, § 4 sq.; 17, 2, 23.
indemnĭtas, ātis, f. [indemnis], security from damage or loss, indemnity (post-class.): alicujus indemnitati consulere, Dig. 3, 5, 31; 12, 4, 5: provinciarum indemnitati prospicere, Amm. 21, 16 al.