Lewis & Short

No entries found. Showing closest matches:

ŏdōrābĭlis, e [odoror], perceptible by smell, Ambros. Noë, 15, 22.

ŏdōrāmen, ĭnis, n. [odoro], a perfume, spice, balsam (post-class.), Macr. S. 1 praef.

ŏdōrāmentum, i, n. [odoro], an odoriferous substance, a perfume, spice, balsam (post-Aug.), Col. 11, 2: pretiosiora, Plin. 15, 7, 7, § 29: STATVTA EX HS., etc., Inscr. Orell. 4413: phialae plenae odoramentorum, Vulg. Apoc. 5, 8.

ŏdōrārĭus, a, um, adj [odor], of or for perfuming (post-Aug.): odoraria myrrha, Plin. 12, 16, 35, § 70: MAGISTER, a vender or preparer of spices, Inscr. Rhein. cl. 11, n. 81; cf.: odorarius, ἀρωματοπώλης, Gloss. Phil.

ŏdōrātĭo, ōnis, f. [odoror].

  1. I. Lit., a smelling, smell (very rare): qualis est haec aurium delectatio, tales sunt oculorum et tactionum et odorationum et saporum, Cic. Tusc. 4, 9, 20.
  2. II. Transf., the smell, the sense of smelling: odoratio in duas nares a summo artifice divisa est, Lact. Opif. D. 10.

ŏdōrātīvus, a, um, adj. [odoro], fragrant, odoriferous (post-class.): semen, App. Herb. 79.

1. ŏdōrātus, a, um, P a., from odoro.

2. ŏdōrātus, ūs, m. [odoror], a smelling, smell.

  1. I. Lit. (class.), eorum jucundus non gustatus solum. sed odoratus etiam, et spectatus, Cic. N. D. 2, 63, 158.
  2. II. Transf.
    1. A. The sense of smell: nihil necesse est de gustatu et odoratu loqui, Cic. Ac. 2, 7, 20: insecta habent oculos, aliqua et odoratum, Plin. 11, 4, 3, § 10.
    2. B. A smell, scent, odor which a thing gives out, Plin. 25, 13, 95, § 151.

ŏdōro, āvi, ātum, 1, v. a. [odor], to give a smell or fragrance to, to perfume a thing (poet. and in post-Aug. prose; cf.: oleo, fragro): odorant aëra fumis, Ov. M. 15, 734: mella, Col. 9, 4, 4: caelum sulfure, Avien. Arat. 1430.
Hence, ŏdōrātus, a, um, P. a., that has a smell, that emits an odor; esp., sweet-smelling, fragrant: quid tibi odorato referam sudantia ligno Balsama? Verg. G. 2, 119: cedrus, id. A. 7, 13: pabula, Col. 8, 17, 1: capilli, Hor. C. 3, 20, 14: comae, Ov. A. A. 2, 734: nectare odorato spargit corpus, id. M. 4, 250: odoratis ignibus, id. ib. 15, 574: Indi, in whose country sweetsmelling spices grow, Sil. 17, 658: Armenii, Tib. 1, 5, 36: dux, the prince of the Parthians or Assyrians, who border on Arabia, Prop. 4 (5), 3, 64.
Comp.: vina mustis odoratiora, Plin. 21, 7, 18, § 35.
Sup.: odoratissimi flores, Plin. 28, 8, 28, § 108.