Lewis & Short

No entries found. Showing closest matches:

pācātē, adv., v. 2. paco, P. a. fin.

2. pāco, ăvi, ātum, 1, v. a. [pax], to bring into a state of peace and quietness, to make peaceful, to quiet, pacify, subdue, soothe (class.; cf.: pacifico, placo).

  1. I. Lit.: pacare Amanum, Cic. Fam. 15, 4, 8: omnem Galliam, Caes. B. C. 1, 7: qui nuper pacati erant, id. B. G. 1, 16: civitates, id. ib. 7, 65: Hispanias, id. B. C. 1, 85: bimarem Isthmon, Ov. M. 7, 405: regiones, Hirt. B. Alex. 26: Asiam, Just. 38, 7, 2: Erymanthi nemora, Verg. A. 6, 803: MARE A PRAEDONIBVS, Monum. Ancyr. fin. ap. Grut. 233; Ov. F. 2, 18.
  2. II. Transf., of things as objects: incultae pacantur vomere silvae, are subdued, tilled, Hor. Ep. 1, 2, 45: et pacare metu silvas, Manil. 4, 182: saltus remotos pacabat cornu, Stat. Th. 4, 250: incertos animi aestus, to quiet, Claud. IV. Cons. Honor. 225; cf. feras, to tame, Aus. Epigr. 1, 19: dolorem, id. Idyll. 6, 100.
    Hence, pācā-tus, a, um, P. a., pacified, quieted, peaceful, quiet, calm, tranquil, undisturbed (opp. hostilis; class.).
    1. A. Lit.: pacatae tranquillaeque civitates, Cic. de Or. 1, 8, 30: in provinciā pacatissimā, id. Lig. 2, 4: pacatissima et quietissima pars, Caes. B. G. 5, 24: nec hospitale quicquam pacatumve, Liv. 21, 20: pacato agmine transire, id. 40, 47: pacati status aëris, Lucr. 3, 292: pacata posse omnia mente tueri, Lucr. 5, 1203: mare, Hor. C. 4, 5, 19: vultus, Ov. F. 1, 3: pacatus mitisque adsis, id. M. 431: coloni, Manil. 4, 141.
      As subst.: pācātum, i, n., a friendly country: vagi milites in pacato, Liv. 8, 34: ex pacatis praedas agere, i. e. from countries at peace with Rome, Sall. J. 32, 3: qui medius inter pacata et hostilia fuit, Danubius et Rhenus, Sen. Q. N. 6, 7, 1.
    2. B. Trop.: oratio pacatior, Cic. Brut. 31, 121: cujus ne pacatam quidem nequitiam quisquam ferre posset, id. Phil. 5, 9, 24.
      And in the neutr. as subst.: nec diu in pacato mansit gens, on friendly terms, Liv. 23, 27, 9.
      Hence, adv.: pācātē, peaceably, quietly (post-Aug.).
      Comp.: pacatius ad reliqua secessimus, Petr. 10; Aug. Ep. 111.
      Sup.: pacatissime et commodissime, Aug. Soliloq. 2, 7.

pācātĭo, ōnis, f. [2. paco], a peace-making, pacification, peace, Front. Strat. praef.

pācātor, ōris, m. [2. paco], a peace-maker, pacificator, subjugator (post-Aug.): gentium, Sen. Ben. 5, 15, 6: terrarum, id. ib. 1, 13, 3: orbis, id. Herc. Oet. 1990: terrae Iberae, Sil. 16, 246: Nemeae, id. 2, 483: Rheni, Claud. Laud. Stil. 3, 13: orbis, Num. ap. Eckh. D. N. 7, p. 190.

pācātōrĭus, a, um, adj. [pacator], peace-promoting, pacific (post-class.): judicium, Tert. adv. Marc. 4, 29.

Pācātŭla, ae, f. dim. [pacata], a female proper name, Hier. Ep. 128, n. 4.

pācātum, i, n., v. pacatus, under 2. paco.

pācātus, a, um, Part. and P. a., from 2. paco.