No entries found. Showing closest matches:
parrĭcīdĭālis or parrĭcīdālis (parĭc-), e, adj. [parricida], pertaining to or producing the crime of parricide, parricidal, murderous: INSIDIATORES, Inscr. Boeckh. Corp. 2971: horror, Arn. 3, 116: manus, Prud. Ham. 14 praef.: scelus, Just. 27, 1, 10; cf. 27, 1, 2: discordiae, id. 39, 3, 1: bellum, i. e. the civil war, Flor. 3, 21: populus Judaeorum, Ambros. Cain et Abel, 1, 2, 5; Quint. Decl. 4, 19; 17, 18.
Adv.: parrĭcīdĭālĭter, murderously: perire, Lampr. Alex. Sev. 1; Aug. Ep. 168.
parrĭcīdĭum, ii, n. [parricida], the murder of one’s father or parents, parricide.
- I. Lit.: patris et patrui parricidium, Cic. Phil. 3, 7, 18; id. Rosc. Am. 26, 73.
- B. Trop., parricide: vituperare quisquam vitae parentem (philosophiam) et hoc parricidio se inquinare audet? Cic. Tusc. 5, 2, 6.
- II. Transf.
- A. The murder of one’s mother, brother, relation, etc.: matris, Suet. Ner. 34: fraternum, Cic. Clu. 11, 31: fratris, Liv. 40, 24: filii, id. 8, 11: patrui, Cic. Phil. 3, 7, 18: lege Pompeia de parricidiis tenetur, qui patrem, matrem, avum, aviam, fratrem, sororem, patruelem, matruelem … patronum, patronam . . . occiderit, etc., Paul. Sent. 5, 24, 1.
Absol., Cic. N. D. 3, 26, 67; Quint. 9, 288; Just. 1, 9: ne parricidio macularent partus suos, nepotum illi, liberūm hi progeniem, Liv. 1, 13, 2; Just. 17, 1.
- B. In gen., of any horrible crime; of the murder of a free citizen: facinus est vinciri civem Romani: scelus verberari: prope parricidium necari, Cic. Verr. 2, 5, 66, § 170.
Of treason, rebellion (cf. parricida, II. D.): patriae, Cic. Phil. 2, 7, 17; id. Sull. 2, 7; id. Off. 3, 21, 83: publicum, Liv. 28, 29: parricidii quaestores appellabantur, qui solebant creari causā rerum capitalium quaerendarum. Nam parricida non utique is, qui parentem occidisset, dicebatur, sed qualemcumque hominem indemnatum, Fest. p. 221 Müll.
Hence,
- 2. Transf., a name of the Ides of March, as the day when Cæsar was killed: Idus Martias parricidium nominari (placuit), Suet. Caes. 88.