Lewis & Short

No entries found. Showing closest matches:

prō-gĕner, i, m., a granddaughter’s husband: progenerum appellat avus neptis suae virum, Paul. ex Fest. p. 228 Müll.; cf.: socer dicitur uxoris meae pater: ego illius sum gener: socer magnus dicitur uxoris meae avus: ego sum illius progener. Item prosocrus mihi uxoris meae avia est: ego illius sum progener. Dig. 38, 10, 5; Suet. Aug. 19: nihil illi profuisset puer Agrippa et Tiberius progener, Sen. Ep. 21, 4; Tac. A. 6, 45; id. H. 5, 9.

prōgĕnĕrātio, ōnis, f. [progenero], an engendering, procreation (post-class.): mularum, Plin. 8, 43, 68, § 167; 18, 28, 67, § 263: Diomedis, Mart. Cap. 6, § 651.

prō-gĕnĕro, āre, v. a., to beget, engender, generate (rare; not in Cic. or Cæs.): nec imbellem feroces Progenerant aquilae columbam, Hor. C. 4, 4, 31.
Of bees: fetus, Plin. 11, 16, 16, § 46.
In pass.: qui (vituli) ex his progenerantur, Varr. L. L. 9, § 28 Müll.: si res exigit, ut plurimi mares progenerandi sint, Col. 7, 3, 12; 9, 14, 4; 6: patrueles, id est qui ex duobis fratribus progenerati sunt, Gai, Inst. 3, 10.
Absol.: ut progenerare possit, Col. 3, 10, 15.