No entries found. Showing closest matches:
* rustĭcātim, adv. [rusticor], rustically, awkwardly: rustice, Non.: ego rusticatim tangam, urbanatim nescio, Pomp. ap. Non. 166, 31.
rustĭcātĭo, ōnis, f. [rusticor].
- I. A living in the country, country life: neque militia solum, sed etiam peregrinationes rusticationesque communes, Cic. Lael. 27, 103.
- II. Agriculture, husbandry, Col. praef. § 13; 1, 1, 6; 11, 1, 6: creata ab Altissimo, Vulg. Ecclus. 7, 16.