No entries found. Showing closest matches:
saepe, adv. [old acc. n. of saepis].
- I. Often, oft, oftentimes, many times, frequently (at indefinite intervals, while crebro denotes in close succession): aperitur ostium, unde saturitate saepe ego exii ebrius, Plaut. Capt. 1, 1, 35: multis damno et mihi lucro saepe eris, id. Cist. 1, 1, 52: audivi saepe hoc vulgo dicier, id. Stich. 1, 3, 13: saepe ex te audivi pater, id. Merc. 2, 3, 40; cf. Cic. Rep. 1, 30, 46: saepe hoc de majoribus natu audivimus, id. ib. 2, 15, 28: cum saepe mecum ageres, ut, etc., id. Lael. 1, 4: sed … saepe enim redeo ad Scipionem, etc., id. ib. 17, 62; cf. comp.: quocirca … dicendum est enim saepius, etc., id. ib. 22, 85: licet lascivire, dum nihil metuas, ut in navi ac saepe etiam in morbo levi, id. Rep. 1, 40, 63; so, saepe etiam, id. ib. 1, 17, 26: in hoc statu rei publicae, quem dixi jam saepe non posse esse diuturnum, id. ib. 2, 37: minime saepe, least frequently, Caes. B. G. 1, 1: haud saepe, Plaut. Curc. 1, 2, 33: non saepe, id. Ps. 2, 4, 37: solet jocari saepe mecum illo modo, id. Men. 2, 2, 42; cf. id. ib. 5, 2, 18; so (with solere) Cic. Rep. 3, 5, 9; cf. sup.: de quo (Homero) saepissime vigilans (Ennius) solebat cogitare et loqui, id. ib. 6, 10; id. Lael. 8, 26: vidi ego multa saepe picta, quae Acherunti fierent cruciamenta, Plaut. Capt. 5, 4, 1; so (with multus) id. ib. 2, 2, 78; id. Cas. 2, 5, 41; id. Mil. 3, 3, 12; id. Poen. 1, 1, 1; Cic. Rep. 3, 30, 42; id. Lael. 1, 2; id. Off. 2, 6, 20; Hor. Ep. 2, 1, 219; cf.: saepe et multum hoc mecum cogitavi, Cic. Inv. 1, 1, 1: in hac (causā) multum et saepe versatus, id. Quint. 1, 3: quorum saepe et diu ad pedes jacuit stratus, id. ib. 31, 96; Plaut. Cist. 2, 1, 28: nullus (piscis) minus saepe ad terram venit, id. Rud. 4, 3, 56: illos (inimicos) saepe verum dicere, hos (amicos) numquam, Cato ap. Cic. Lael. 24, 90: quod vos nimium saepe dicitis, Cic. Fin. 2, 13, 41: bene saepe, Enn. ap. Gell. 12, 4, 3 (Ann. v. 241 Vahl.): saepe antea (ante), Sall. J. 107, 1; 112, 2.
- (β) Comp.: ibi eos conspicias quam praetorem saepius, Plaut. Poen. 3, 2, 8; cf.: ego saepius quam vellem, Cic. Rep. 1, 38, 59.
More usu. without quam: quod, etsi saepe dictum est, dicendum est tamen saepius, etc., Cic. Off. 3, 17, 69; cf. Caes. ap. Cic. Att. 9, 6, A: semel atque iterum ac saepius, Cic. Font. 12, 26 (16): semel et saepius, id. Inv. 2, 4, 14: bis ac saepius, Quint. 10, 5, 7: iterum et saepius te rogo, Cic. Fam. 13, 42, 2; id. Imp. Pomp. 11, 30: iterum ac saepius, Quint. 12, 8, 8: quo quidem schemate utuntur poëtae saepius, sed ne oratores quidem raro, id. 9, 3, 44: quo magis novi, tanto saepius, Ter. Phorm. 2, 2, 14: propterea saepius te, ut memineris, moneo, Plaut. Capt. 2, 1, 43: ut verbis, quid sit … definiam saepius, Cic. Rep. 1, 24, 38: quasi ipsos induxi loquentes, ne inquam et inquit saepius interponeretur, id. Lael. 1, 3: quae potestas si mihi saepius sine meo vestroque periculo fiet, utar, id. Phil. 1, 15, 38: si saepius decertandum sit, id. ib. 2, 17, 43.
- (γ) Sup.: tibi saepissime Cyathisso, Plaut. Men. 2, 2, 28; id. Ps. 2, 4, 56: optare ut quam saepissime peccet amicus, Cic. Lael. 16, 59: ut vinum aegrotis, qui prodest raro, nocet saepissime, id. N. D. 3, 27, 69: de quo (avo tuo) audisti multa ex me, eaque saepissime, id. Phil. 1, 14, 34.
- II. In general propositions stating the results of experience, to denote that which is wont to take place frequently, Plaut. Capt. prol. 44: illud saepe fit, tempestas venit, etc., id. Most. 1, 2, 27; cf.: nam saepe est, quibus in rebus alius ne iratus quidem est, Cum, etc., Ter. Hec. 3, 1, 28: saepe ex hujusmodi re quāpiam … magna familiaritas Conflatast, id. Eun. 5, 2, 34: non licet hominem esse saepe ita ut volt, id. Heaut. 4, 1, 53: in quo defuit fortasse ratio, sed tamen vincit ipsa rerum publicarum natura saepe rationem, Cic. Rep. 2, 33, 57; repeated: saepe … saepe, Hor. C. 1, 8, 11; id. Ep. 1, 19, 19; Liv. 23, 15: saepe, five times in succession, Cic. Lael. 10, 33 sq.; cf.: saepe … persaepe … saepe … saepe … saepe … modo … modo, Hor. S. 1, 3, 9: modo … saepe … modo … interdum, id. ib. 1, 10, 11: saepe … modo, id. ib. 2, 7, 8.
Sup.: bonum consilium subripitur saepissime, si, etc., Plaut. Mil. 3, 1, 8.
- III. Sometimes with numero, and also joined in one word with it, saepenumero, to strengthen the main idea, like our oftentimes, again and again (perh. not before the class. per.): Aeduos fratres consanguineosque saepenumero a senatu appellatos, Caes. B. G. 1, 33; 1, 39; 1, 40; 6, 8; 7, 62; Cic. de Or. 1, 1, 1; id. Sen. 2, 4; id. Rosc. Am. 24, 67; 41, 119; id. Fam. 16, 21, 3; Sall. C. 52, 7; 53, 3; Auct. B. Afr. 35, 4 al.
Once also in comp.: gigni hominem saepe nono, saepiusnumero decimo mense, Gell. 3, 16, 1.
saepĕnŭmĕrō, adv., v. saepe, III.
saepes (sēp-), is (nom. saeps, Cic. acc. to Aus. Idyll. in Grammaticom. 12, 11; Val. Fl. 6, 537; but, saepes, Varr. R. R. 1, 14, 2; Verg. E. 1, 54; Col. 10, 374; Pall. 1, 34, 6; Claud. Nupt. Hon. et Mar. 56), f. [root svak-, to make firm; Sanscr. sag, to cling; cf. σάττω; p for k, as in lupus].
- I. Prop., a hedge, fence; sing., besides the passages above cited, Pac. ap. Non. 179, 15; Verg. G. 1, 270; Col. 11, 3, 3 sq.; Plin. 17, 14, 24, § 101; Ov. H. 20, 144: viva saepis, Varr. R. R. 1, 14, 1: saepes ex agresti ligno, id. ib. 1, 14, 2.
Plur., Poët. ap. Cic. N. D. 1, 42, 119; Caes. B. G. 2, 17; 2, 22; Verg. G. 2, 371; id. E. 8, 37; Ov. M. 1, 493.
- II. Meton., of any enclosure (poet.): scopulorum, Cic. poët. Div. 1, 7, 13: portarum, Ov. Tr. 4, 1, 81.
saepĭcŭla (sēp-), ae, f. dim. [saepes], a little fence or hedge, App. M. 8, p. 210.
saepĭcŭle, adv. dim. [saepe], pretty often, pretty frequently, ever and anon (Appul.), App. M. 2 init.; 6, p. 185, 6; 9, p. 231, 63; 9, p. 235, 33 al.
saepīmen (sēp-), ĭnis, n. [saepio], = saepimentum, App. Flor. 1.
saepīmentum (sēp-), i, n. [saepio], a hedge, fence, enclosure, Varr. R. R. 1, 14, 1 sq.; Cic. Leg. 1, 23, 62.
Saepīnum (Sēp-), i, n., a town of the Samnites, Liv. 10, 44; 10, 45.
Hence, Sae-pīnātes, m., the inhabitants of Sœpinum, Plin. 3, 12, 17, § 107.
saepĭo (sēp-), psi, ptum, īre (pluperf. subj. saepissent, Liv. 44, 39, 3 dub.; v. Drak. ad loc.), 4, v. a. [saepes].
- I. Prop., to surround with a hedge, to hedge in, fence in, enclose (class.; cf. vallo).
- A. With abl.: VTI LOCVS ANTE EAM ARAM … STIPITIBVS ROBVSTIS SAEPIATVR, Cenot. Pisan. ap. Inscr Orell. 642; cf.: saeptum undique et vestitum vepribus et dumetis indagavi sepulcrum, Cic. Tusc. 5, 23, 64; cf. id. Rep. 1, 26, 41.
- B. In simple constr.: dum ne per fundum saeptum facias semitam, Plaut. Curc. 1, 1, 36.
- C. With abl. of time: pontifices negant segetem feriis saepiri debere, Col 2, 21, 2.
- II. Transf.
- A. To enclose, surround, encircle, etc.
- 1. With abl.: urbem moenibus, Cic. Sest. 42, 91: oppidum operibus, unitionibus, id. Phil. 13, 9, 20: castris, id. Fam. 15, 4, 10; cf. Liv. 5, 5, 2; 44, 39, 3: castra tectis parietum pro muro, id. 25, 25, 8: oculos membranis tenuissimis, Cic. N. D. 2, 57, 142 sq.: saltum plagis, Lucr. 5, 1251: feram venantum coronā, Verg. A. 9, 551: restituat legiones in locum, quo saeptae fuerunt, Liv. 9, 11, 3: Agrippam custodiā militum, Suet. Aug. 65 fin.: saepsit se tectis, i. e. shut himself up in his palace, Verg. A. 7, 600.
- 2. With acc.: saepsit comitium et curiam, Cic. Rep. 2, 17, 31: omnes fori aditūs, id. Phil. 5, 4, 9.
- 3. Pass. with ab: Albana pubes inermis ab armatis saepta, Liv. 1, 28, 8.
- B. To cover, envelop, wrap, wrap up; with abl.: aliquem veste, Plaut. Cas. 5, 2, 40: saeptus squalidā stolā (with vestitus), Enn. ap. Non. 537, 27 sq.: omnia sic avido complexu cetera saepsit (sc. aether), Lucr. 5, 470: at Venus obscuro gradientes aëre saepsit, Verg. A. 1, 411.
- III. Trop.
- A. To hedge up, check, impede, hinder, stop, etc.: perii, lacrimae linguam saepiunt, Afran. ap. Non. 41, 5.
- B. To surround, enclose, encompass, etc.: (inventa) vestire atque ornare oratione: post memoriā saepire, to enclose them in one’s memory, i. e. to get them by heart, Cic. de Or. 1, 31, 142; cf.: is se circumvestit dictis, saepit sedulo, Poët. ap. Cic. de Or. 3, 39, 158; and: domi teneamus eam (orbam eloquentiam) saeptam liberali custodiā, Cic. Brut. 96, 330; v. Jahn ad h. l.: locum omnem cogitatione (the figure taken from surrounding with toils in hunting; cf. II. A.), Cic. de Or. 2, 34, 147: saeptus legibus et judiciorum metu, surrounded, sheltered, guarded, id. Phil. 12, 10, 25; cf.: quibus praesidiis philosophiae saeptus sim, id. Fam. 16, 23; so, saeptus praesidiis, id. Rep. 1, 44, 68; id. Off. 2, 11, 39; id. Mil. 1, 2; cf. also: postquam omnia pudore saepta animadverterat, Liv. 3, 44; and with this cf.: (mulieres) saeptae pudicitiā agunt, Tac. G. 19: (lex) se saepit difficultate abrogationis, Cic. Att. 3, 23, 2: ut quibusdam excubiis in ore positis saepiatur, Gell. 1, 15, 3.
‡ saepis, e, adj., = συχνός [akin with saepes, q. v.], that happens often, frequent.
As an adj. cited only once in the comp. saepior, by Prisc. p. 1016 P.; and once in the sup.: saepissimam discordiam fuisse, Cato Nep. ap. Prisc. p. 602 P.
* saepĭuscŭle, adv. dim. [saepius, from saepe], pretty often, pretty frequently: peccas, Plaut. Cas. 3, 5, 59; acc. to Prisc. p. 611 (al. saepicule).
saeptātus, a, um [saeptum], surrounded by a bulwark: culmen, Mart. Cap. 2, § 208.
saeptĭo, ōnis, f. [saepio].
- I. Prop., a hedging or fencing in, enclosing (post-Aug.), Vitr. 5, 12, 5; 6, 11 (8), 5.
- II. Meton., an enclosing with a wall, etc.; with obj. gen.: urbis, the erection of a wall around it, Vop. Aur. 12.
saeptum (sēp-), i, n. [saepio] (class.; usu. plur.).
- I. Prop.
- A. In gen., a fence, en closure, wall, etc.; plur. absol.: nunc de saeptis, quae tutandi causā fundi, aut partis fiant, dicam, Varr. R. R. 1, 14, 1; cf. the context: quibus enim saeptis tam immanes beluas continebimus? Cic. Phil. 13, 3, 5: saxea saepta, id. ib. 4, 701: saepta candentia, Mart. Cap. 2, § 108: nisi saeptis revolsis, Cic. Phil. 5, 4, 9.
With gen.: transit fulmen caeli per saepta domorum, Lucr. 1, 490; cf. id. 6, 228; 6, 860.
Sing.: AEDICVLAM, ARAM, SAEPTVM, CLVSVM, VETVSTATE DIRVTA RESTITVIT, Inscr. Orell. 1515.
- B. Esp.: Saeptum lini, a hunter’s net or toils, Nemes. Cyneg. 308.
- II. Meton.
- A. In gen., any enclosed place, an enclosure: ut intra saepta (sc. villae) habeat aquam, Varr. R. R. 1, 11, 2.
- 2. Esp.
- a. A fold for cattle: quamvis multa meis exiret victima saeptis, Verg. E. 1, 34: saepta repetit pecus, Col. 6, 23, 3.
- b. A fish-pond or preserve: animadvertimus intra saepta pelagios greges inertis mugilis, Col. 8, 17, 8.
- c. Plur., a large enclosed place in the Campus Martius, where the people assembled to vote, and where were many handsome shops: cum ille in saepta irruisset, Cic. Mil. 15, 41: est (sc. dies) quoque, quo populum jus est includere saeptis, Ov. F. 1, 53; cf. Mart. 9, 60, 1.
- d. Saeptum venationis, a park, warren, preserve, enclosed hunting-ground, Varr. R. R. 3, 12, 2; cf. the context.
- B. Any thing used for enclosing, etc.; hence,
- 1. A palisade, stake, pale: inermem tribunum adoriantur fragmentis saeptorum et fustibus, Cic. Sest. 37, 79.
- 2. A sluice, flood-gate, Dig. 43, 21, 1, § 4.
- 3. Medic. t. t., the diaphragm, midriff: jecur … ab ipso saepto orsum, Cels. 4, 1; cf. id. 5, 26, 15; 7, 4, 2; called also transversum saeptum, id. 4, 1.
saeptŭōsus (sēp-), a, um, adj. [saeptum], obscure: dictio, Pac. or Liv. Andron. ap. Tert. Pall. 3 (Trag. Rel. v. 5 Rib.).
Hence, adv.: saeptŭōsē, obscurely, Liv. Andron. ap. Non. 170, 17.
* septŭōsē (saep-), adv., v. saeptuosus fin.
septus (saep-), a, um, Part. of saepio.