Lewis & Short

No entries found. Showing closest matches:

saepe, adv. [old acc. n. of saepis].

  1. I. Often, oft, oftentimes, many times, frequently (at indefinite intervals, while crebro denotes in close succession): aperitur ostium, unde saturitate saepe ego exii ebrius, Plaut. Capt. 1, 1, 35: multis damno et mihi lucro saepe eris, id. Cist. 1, 1, 52: audivi saepe hoc vulgo dicier, id. Stich. 1, 3, 13: saepe ex te audivi pater, id. Merc. 2, 3, 40; cf. Cic. Rep. 1, 30, 46: saepe hoc de majoribus natu audivimus, id. ib. 2, 15, 28: cum saepe mecum ageres, ut, etc., id. Lael. 1, 4: sedsaepe enim redeo ad Scipionem, etc., id. ib. 17, 62; cf. comp.: quocircadicendum est enim saepius, etc., id. ib. 22, 85: licet lascivire, dum nihil metuas, ut in navi ac saepe etiam in morbo levi, id. Rep. 1, 40, 63; so, saepe etiam, id. ib. 1, 17, 26: in hoc statu rei publicae, quem dixi jam saepe non posse esse diuturnum, id. ib. 2, 37: minime saepe, least frequently, Caes. B. G. 1, 1: haud saepe, Plaut. Curc. 1, 2, 33: non saepe, id. Ps. 2, 4, 37: solet jocari saepe mecum illo modo, id. Men. 2, 2, 42; cf. id. ib. 5, 2, 18; so (with solere) Cic. Rep. 3, 5, 9; cf. sup.: de quo (Homero) saepissime vigilans (Ennius) solebat cogitare et loqui, id. ib. 6, 10; id. Lael. 8, 26: vidi ego multa saepe picta, quae Acherunti fierent cruciamenta, Plaut. Capt. 5, 4, 1; so (with multus) id. ib. 2, 2, 78; id. Cas. 2, 5, 41; id. Mil. 3, 3, 12; id. Poen. 1, 1, 1; Cic. Rep. 3, 30, 42; id. Lael. 1, 2; id. Off. 2, 6, 20; Hor. Ep. 2, 1, 219; cf.: saepe et multum hoc mecum cogitavi, Cic. Inv. 1, 1, 1: in hac (causā) multum et saepe versatus, id. Quint. 1, 3: quorum saepe et diu ad pedes jacuit stratus, id. ib. 31, 96; Plaut. Cist. 2, 1, 28: nullus (piscis) minus saepe ad terram venit, id. Rud. 4, 3, 56: illos (inimicos) saepe verum dicere, hos (amicos) numquam, Cato ap. Cic. Lael. 24, 90: quod vos nimium saepe dicitis, Cic. Fin. 2, 13, 41: bene saepe, Enn. ap. Gell. 12, 4, 3 (Ann. v. 241 Vahl.): saepe antea (ante), Sall. J. 107, 1; 112, 2.
          1. (β) Comp.: ibi eos conspicias quam praetorem saepius, Plaut. Poen. 3, 2, 8; cf.: ego saepius quam vellem, Cic. Rep. 1, 38, 59.
            More usu. without quam: quod, etsi saepe dictum est, dicendum est tamen saepius, etc., Cic. Off. 3, 17, 69; cf. Caes. ap. Cic. Att. 9, 6, A: semel atque iterum ac saepius, Cic. Font. 12, 26 (16): semel et saepius, id. Inv. 2, 4, 14: bis ac saepius, Quint. 10, 5, 7: iterum et saepius te rogo, Cic. Fam. 13, 42, 2; id. Imp. Pomp. 11, 30: iterum ac saepius, Quint. 12, 8, 8: quo quidem schemate utuntur poëtae saepius, sed ne oratores quidem raro, id. 9, 3, 44: quo magis novi, tanto saepius, Ter. Phorm. 2, 2, 14: propterea saepius te, ut memineris, moneo, Plaut. Capt. 2, 1, 43: ut verbis, quid sitdefiniam saepius, Cic. Rep. 1, 24, 38: quasi ipsos induxi loquentes, ne inquam et inquit saepius interponeretur, id. Lael. 1, 3: quae potestas si mihi saepius sine meo vestroque periculo fiet, utar, id. Phil. 1, 15, 38: si saepius decertandum sit, id. ib. 2, 17, 43.
          2. (γ) Sup.: tibi saepissime Cyathisso, Plaut. Men. 2, 2, 28; id. Ps. 2, 4, 56: optare ut quam saepissime peccet amicus, Cic. Lael. 16, 59: ut vinum aegrotis, qui prodest raro, nocet saepissime, id. N. D. 3, 27, 69: de quo (avo tuo) audisti multa ex me, eaque saepissime, id. Phil. 1, 14, 34.
  2. II. In general propositions stating the results of experience, to denote that which is wont to take place frequently, Plaut. Capt. prol. 44: illud saepe fit, tempestas venit, etc., id. Most. 1, 2, 27; cf.: nam saepe est, quibus in rebus alius ne iratus quidem est, Cum, etc., Ter. Hec. 3, 1, 28: saepe ex hujusmodi re quāpiammagna familiaritas Conflatast, id. Eun. 5, 2, 34: non licet hominem esse saepe ita ut volt, id. Heaut. 4, 1, 53: in quo defuit fortasse ratio, sed tamen vincit ipsa rerum publicarum natura saepe rationem, Cic. Rep. 2, 33, 57; repeated: saepesaepe, Hor. C. 1, 8, 11; id. Ep. 1, 19, 19; Liv. 23, 15: saepe, five times in succession, Cic. Lael. 10, 33 sq.; cf.: saepepersaepesaepesaepesaepemodomodo, Hor. S. 1, 3, 9: modosaepemodointerdum, id. ib. 1, 10, 11: saepemodo, id. ib. 2, 7, 8.
    Sup.: bonum consilium subripitur saepissime, si, etc., Plaut. Mil. 3, 1, 8.
  3. III. Sometimes with numero, and also joined in one word with it, saepenumero, to strengthen the main idea, like our oftentimes, again and again (perh. not before the class. per.): Aeduos fratres consanguineosque saepenumero a senatu appellatos, Caes. B. G. 1, 33; 1, 39; 1, 40; 6, 8; 7, 62; Cic. de Or. 1, 1, 1; id. Sen. 2, 4; id. Rosc. Am. 24, 67; 41, 119; id. Fam. 16, 21, 3; Sall. C. 52, 7; 53, 3; Auct. B. Afr. 35, 4 al.
    Once also in comp.: gigni hominem saepe nono, saepiusnumero decimo mense, Gell. 3, 16, 1.

saepĕnŭmĕrō, adv., v. saepe, III.

saepes (sēp-), is (nom. saeps, Cic. acc. to Aus. Idyll. in Grammaticom. 12, 11; Val. Fl. 6, 537; but, saepes, Varr. R. R. 1, 14, 2; Verg. E. 1, 54; Col. 10, 374; Pall. 1, 34, 6; Claud. Nupt. Hon. et Mar. 56), f. [root svak-, to make firm; Sanscr. sag, to cling; cf. σάττω; p for k, as in lupus].

  1. I. Prop., a hedge, fence; sing., besides the passages above cited, Pac. ap. Non. 179, 15; Verg. G. 1, 270; Col. 11, 3, 3 sq.; Plin. 17, 14, 24, § 101; Ov. H. 20, 144: viva saepis, Varr. R. R. 1, 14, 1: saepes ex agresti ligno, id. ib. 1, 14, 2.
    Plur., Poët. ap. Cic. N. D. 1, 42, 119; Caes. B. G. 2, 17; 2, 22; Verg. G. 2, 371; id. E. 8, 37; Ov. M. 1, 493.
  2. II. Meton., of any enclosure (poet.): scopulorum, Cic. poët. Div. 1, 7, 13: portarum, Ov. Tr. 4, 1, 81.

saepĭcŭla (sēp-), ae, f. dim. [saepes], a little fence or hedge, App. M. 8, p. 210.

saepĭcŭle, adv. dim. [saepe], pretty often, pretty frequently, ever and anon (Appul.), App. M. 2 init.; 6, p. 185, 6; 9, p. 231, 63; 9, p. 235, 33 al.

saepīmen (sēp-), ĭnis, n. [saepio], = saepimentum, App. Flor. 1.

saepīmentum (sēp-), i, n. [saepio], a hedge, fence, enclosure, Varr. R. R. 1, 14, 1 sq.; Cic. Leg. 1, 23, 62.

Saepīnum (Sēp-), i, n., a town of the Samnites, Liv. 10, 44; 10, 45.
Hence, Sae-pīnātes, m., the inhabitants of Sœpinum, Plin. 3, 12, 17, § 107.

saepĭo (sēp-), psi, ptum, īre (pluperf. subj. saepissent, Liv. 44, 39, 3 dub.; v. Drak. ad loc.), 4, v. a. [saepes].

  1. I. Prop., to surround with a hedge, to hedge in, fence in, enclose (class.; cf. vallo).
    1. A. With abl.: VTI LOCVS ANTE EAM ARAM … STIPITIBVS ROBVSTIS SAEPIATVR, Cenot. Pisan. ap. Inscr Orell. 642; cf.: saeptum undique et vestitum vepribus et dumetis indagavi sepulcrum, Cic. Tusc. 5, 23, 64; cf. id. Rep. 1, 26, 41.
    2. B. In simple constr.: dum ne per fundum saeptum facias semitam, Plaut. Curc. 1, 1, 36.
    3. C. With abl. of time: pontifices negant segetem feriis saepiri debere, Col 2, 21, 2.
  2. II. Transf.
    1. A. To enclose, surround, encircle, etc.
      1. 1. With abl.: urbem moenibus, Cic. Sest. 42, 91: oppidum operibus, unitionibus, id. Phil. 13, 9, 20: castris, id. Fam. 15, 4, 10; cf. Liv. 5, 5, 2; 44, 39, 3: castra tectis parietum pro muro, id. 25, 25, 8: oculos membranis tenuissimis, Cic. N. D. 2, 57, 142 sq.: saltum plagis, Lucr. 5, 1251: feram venantum coronā, Verg. A. 9, 551: restituat legiones in locum, quo saeptae fuerunt, Liv. 9, 11, 3: Agrippam custodiā militum, Suet. Aug. 65 fin.: saepsit se tectis, i. e. shut himself up in his palace, Verg. A. 7, 600.
      2. 2. With acc.: saepsit comitium et curiam, Cic. Rep. 2, 17, 31: omnes fori aditūs, id. Phil. 5, 4, 9.
      3. 3. Pass. with ab: Albana pubes inermis ab armatis saepta, Liv. 1, 28, 8.
    2. B. To cover, envelop, wrap, wrap up; with abl.: aliquem veste, Plaut. Cas. 5, 2, 40: saeptus squalidā stolā (with vestitus), Enn. ap. Non. 537, 27 sq.: omnia sic avido complexu cetera saepsit (sc. aether), Lucr. 5, 470: at Venus obscuro gradientes aëre saepsit, Verg. A. 1, 411.
  3. III. Trop.
    1. A. To hedge up, check, impede, hinder, stop, etc.: perii, lacrimae linguam saepiunt, Afran. ap. Non. 41, 5.
    2. B. To surround, enclose, encompass, etc.: (inventa) vestire atque ornare oratione: post memoriā saepire, to enclose them in one’s memory, i. e. to get them by heart, Cic. de Or. 1, 31, 142; cf.: is se circumvestit dictis, saepit sedulo, Poët. ap. Cic. de Or. 3, 39, 158; and: domi teneamus eam (orbam eloquentiam) saeptam liberali custodiā, Cic. Brut. 96, 330; v. Jahn ad h. l.: locum omnem cogitatione (the figure taken from surrounding with toils in hunting; cf. II. A.), Cic. de Or. 2, 34, 147: saeptus legibus et judiciorum metu, surrounded, sheltered, guarded, id. Phil. 12, 10, 25; cf.: quibus praesidiis philosophiae saeptus sim, id. Fam. 16, 23; so, saeptus praesidiis, id. Rep. 1, 44, 68; id. Off. 2, 11, 39; id. Mil. 1, 2; cf. also: postquam omnia pudore saepta animadverterat, Liv. 3, 44; and with this cf.: (mulieres) saeptae pudicitiā agunt, Tac. G. 19: (lex) se saepit difficultate abrogationis, Cic. Att. 3, 23, 2: ut quibusdam excubiis in ore positis saepiatur, Gell. 1, 15, 3.

saepis, e, adj., = συχνός [akin with saepes, q. v.], that happens often, frequent.
As an adj. cited only once in the comp. saepior, by Prisc. p. 1016 P.; and once in the sup.: saepissimam discordiam fuisse, Cato Nep. ap. Prisc. p. 602 P.

* saepĭuscŭle, adv. dim. [saepius, from saepe], pretty often, pretty frequently: peccas, Plaut. Cas. 3, 5, 59; acc. to Prisc. p. 611 (al. saepicule).

saeptātus, a, um [saeptum], surrounded by a bulwark: culmen, Mart. Cap. 2, § 208.

saeptĭo, ōnis, f. [saepio].

  1. I. Prop., a hedging or fencing in, enclosing (post-Aug.), Vitr. 5, 12, 5; 6, 11 (8), 5.
  2. II. Meton., an enclosing with a wall, etc.; with obj. gen.: urbis, the erection of a wall around it, Vop. Aur. 12.

saeptum (sēp-), i, n. [saepio] (class.; usu. plur.).

  1. I. Prop.
    1. A. In gen., a fence, en closure, wall, etc.; plur. absol.: nunc de saeptis, quae tutandi causā fundi, aut partis fiant, dicam, Varr. R. R. 1, 14, 1; cf. the context: quibus enim saeptis tam immanes beluas continebimus? Cic. Phil. 13, 3, 5: saxea saepta, id. ib. 4, 701: saepta candentia, Mart. Cap. 2, § 108: nisi saeptis revolsis, Cic. Phil. 5, 4, 9.
      With gen.: transit fulmen caeli per saepta domorum, Lucr. 1, 490; cf. id. 6, 228; 6, 860.
      Sing.: AEDICVLAM, ARAM, SAEPTVM, CLVSVM, VETVSTATE DIRVTA RESTITVIT, Inscr. Orell. 1515.
    2. B. Esp.: Saeptum lini, a hunter’s net or toils, Nemes. Cyneg. 308.
  2. II. Meton.
    1. A. In gen., any enclosed place, an enclosure: ut intra saepta (sc. villae) habeat aquam, Varr. R. R. 1, 11, 2.
      1. 2. Esp.
        1. a. A fold for cattle: quamvis multa meis exiret victima saeptis, Verg. E. 1, 34: saepta repetit pecus, Col. 6, 23, 3.
        2. b. A fish-pond or preserve: animadvertimus intra saepta pelagios greges inertis mugilis, Col. 8, 17, 8.
        3. c. Plur., a large enclosed place in the Campus Martius, where the people assembled to vote, and where were many handsome shops: cum ille in saepta irruisset, Cic. Mil. 15, 41: est (sc. dies) quoque, quo populum jus est includere saeptis, Ov. F. 1, 53; cf. Mart. 9, 60, 1.
        4. d. Saeptum venationis, a park, warren, preserve, enclosed hunting-ground, Varr. R. R. 3, 12, 2; cf. the context.
    2. B. Any thing used for enclosing, etc.; hence,
      1. 1. A palisade, stake, pale: inermem tribunum adoriantur fragmentis saeptorum et fustibus, Cic. Sest. 37, 79.
      2. 2. A sluice, flood-gate, Dig. 43, 21, 1, § 4.
      3. 3. Medic. t. t., the diaphragm, midriff: jecurab ipso saepto orsum, Cels. 4, 1; cf. id. 5, 26, 15; 7, 4, 2; called also transversum saeptum, id. 4, 1.

saeptŭōsus (sēp-), a, um, adj. [saeptum], obscure: dictio, Pac. or Liv. Andron. ap. Tert. Pall. 3 (Trag. Rel. v. 5 Rib.).
Hence, adv.: saeptŭōsē, obscurely, Liv. Andron. ap. Non. 170, 17.

* septŭōsē (saep-), adv., v. saeptuosus fin.

septus (saep-), a, um, Part. of saepio.