Lewis & Short

No entries found. Showing closest matches:

isti, adv., v. istic init.

2. istic (old form isti, Plaut. Capt. 2, 2, 28 Brix ad loc.; id. Ep. 5, 2, 56; Verg. A. 2, 661; 10, 557 Rib.), adv. [for isti-ce], there, in that place, here.

  1. I. Lit., of place: cave cuiquam indicassis aurum meum esse istic, Plaut. Aul. 4, 2, 1: Heus! vos pueri! Quid istic agitis? id. Most. 4, 2, 30: quid istic habitat, id. Cist. 2, 3, 55: intellego te re istic prodesse: hic ne verbo quidem levare me posse, Cic. Att. 3, 12, 3: ibi malis essequam istic ubi, etc., id. Fam. 1, 10; 7, 13, 2; 14, 14, 2: istic nunc metuende jace, Verg. A. 10, 557; Liv. 7, 40 fin.: quid istic tibi negoti est? Ter. And. 5, 2, 8: tu istic mane, id. Eun. 5, 2, 70.
  2. II. Transf., herein, i. e. in this affair, on this occasion: neque istic, neque alibi, Ter. And. 2, 5, 9: Ausculta. Phi. Istic sum, id. Hec. 1, 2, 39: istic sum, inquit, exspectoque quid respondeas, I am listening, Cic. Fin. 5, 26, 78 fin.: rem publicam ut vos istic expedistis, ita, pro nostrā parte, etc., i. e. on that side, on your side, Cassiod. ap. Cic. Fam. 12, 13, 4.

1. istic (not isthic), aec, oc, and uc, pron. demonstr. [for iste-ce; v. Neue, Formenl. II. p. 211 sqq.], this same, this, the very (person or thing).

  1. I. In gen.
    1. A. Substantively: isne istic fuit, quem vendidisti? Plaut. Capt. 5, 3, 10: quid istic narrat, Ter. Phorm. 5, 8, 6; id. Heaut. 3, 3, 18.
    2. B. With a subst., usually with special reference to the person addressed, that of yours, that mentioned by or related to you (cf. iste): istac lege filiam tuam sponden mihi dari? Plaut. Trin. 5, 2, 38: cum istoc ornatu, id. Curc. 1, 1, 2: istic labor, id. Truc. 2, 6, 40: haud istoc modo solita se me ante appellare, as you now do, id. ib. 1, 2, 60: istaec praeda, id. Rud. 4, 7, 16: istic servus, id. Ps. 2, 4, 47: Sos. Egone? Amph. Tu istic, you yourself, id. Am. 2, 1, 25: quis istic est qui deos tam parvi pendit? id. Rud. 3, 2, 36: istaec miseria, id. ib. 2, 1, 45: malum istoc, id. Bacch. 3, 1, 15: istaec res, Ter. Hec. 4, 2, 17: circum istaec loca commorari, Cic. Att. 8, 12, C, 1.
    3. C. Esp., in neutr. sing. and plur.: si istuc ita est, Varr. R. R. 1, 2: istuc quidem considerabo, Cic. Ac. 1, 4: ergo istoc magis, quia vanilocu’s, vapulabis, so much the more, Plaut. Am. 1, 1, 222: istoc vilius, Ter. Ad. 5, 9, 24: dicitur, quidem, istuc, inquit, a Cotta, Cic. Div. 1, 5, 8: istuc fractum, id. Pis. 26, 62: non posse istaec sic abire, id. Att. 14, 1.
      With gen.: quid istuc est verbi? Plaut. Curc. 1, 1, 32: istuc aeta tis homo, Ter. Heaut. 1, 1, 58; id. Phorm. 5, 8, 1.
  2. II. Esp., with the demonstr. particle ce, and in interrogations cine: istucine interminata sum hinc abiens tibi? Ter. Eun. 5. 1, 14; Plaut. Ps. 3, 2, 58: istocine pacto me adjutas? id. ib. 1, 1, 81: istaece ridicularia, id. Truc. 3, 2, 16.
    Hence,

istim, adv. [iste], thither, to that place (very rare): nolite, hospites, ad me adire! ilico istim! Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26 (Enn. Trag. v. 404 Vahl., and Trag. Rel. v. 303 Rib., isti, in the same meaning): quod eos usque istim exauditos putem, Cic. Att. 1, 14, 4 (Klotz, but Baiter reads istinc): ite istim, ecferte lora, Plaut. Capt. 3, 4, 125 (acc. to Lachm. ad Lucr. vol. 2, p. 189; al. istinc).

istīmŏdi, v. istiusmodi.

istīus-mŏdi (also separately istīus mŏdi, istīmŏdi, Plaut. Truc. 5, 38), of that kind, such: istius modi amicos, Plaut. Ep. 1, 2, 16: istius modi clientes, id. Most. 3, 2, 59: cum istius modi virtutibus, id. Rud. 2, 2, 15: vos esse istius modi, Ter. Heaut. 2, 4, 7: istiusmodi ratio, Cic. Verr. 1, 11, 33: nihil istiusmodi, id. ib. 2, 4, 5, § 9.

istinc, adv. [istim-ce; cf. hinc, illinc], from there, thence, i. e. from the place of the person addressed, or a place related to that person.

  1. I. Lit., of place: istinc loquere, si quid vis: procul tamen audiam, Plaut. Capt. 3, 4, 71: serva istas fores, ne tibi clam se subterducat istinc. id. Mil. 3, 3, 72: age alter istinc, alter hinc adsistite, id. Rud. 3, 5, 28: istinc excludere, Ter. Hec. 3, 2, 4: qui istinc veniunt, Cic. Fam. 1, 10: emanare, id. Att. 7, 21, 1; Verg. A. 6, 389.
  2. II. Transf., thereof, i. e. of that thing: memento dimidium istinc mihi de praeda dare, Plaut. Ps. 4, 7, 68: neque ergo partem posco mihi istinc de istoc vidulo, id. Rud. 4, 4, 33.