Lewis & Short

Parsing inflected forms may not always work as expected. If the following does not give the correct word, try Perseus.

The word qu��dam could not be parsed. Trying a normal dictionary lookup:

No entries found. Showing closest matches:

quā, adv. [abl. fem. from qui], on which side, at or in which place, in what direction, where, by what way (class.).

  1. I. Lit., of place: orasque Italicas omnis, quā adgreditur mare, sumus circumvecti, Plaut. Men. 2, 1, 12: fumus si quā exit foras, id. Aul. 2, 4, 22: jubet persequi, si quā queat reperire quae sustulerit, id. Cist. 1, 3, 35: regna mihi liquit Pelops, quā ponto ab Helles urgetur Isthmos, Poët. ap. Sen. Ep. 80, 7; cf. Cic. Or. 49, 163: ad omnes introitus, quā adiri poterat, id. Caecin. 8, 21: quo loco depulsus, Caecina, quā potuit, profectus est, id. ib. 8, 22: sum e proximo vicini fundo dejectus, quā adibam ad istum fundum, id. ib. 29, 82: in templum ipse nescio quā ascendit, id. Phil. 3, 8, 20: eādem, quā ceteri, fugere noluit, id. Div. 1, 54, 123: quā se parens persequeretur, id. Imp. Pomp. 9, 22: arx Athenarum, quā ad meridiem vergit, Nep. Cim. 2, 5: reliquum spatium, quā flumen intermittit, Caes. B. G. 1, 38: plurima quā silva est, Ov. M. 14, 361: complentur moenia ac tecta, quāque longissime prospectari poterat, i. e. as far as the eye could reach, Tac. A. 3, 1; Verg. A. 2, 753: quā te ducit via, dirige gressum, id. ib. 1, 401; 12, 507: oras, quā medius liquor Secernit Europen ab Afro, Hor. C. 3, 3, 46; 3, 30, 10; Ov. M. 1, 187: vagari, quā velit, wherever, wheresoever, as far as, Cic. de Or. 1, 16, 70: omnia, quā visus erat, constrata telis, armis, Sall. J. 101, 11; cf. Ov. M. 1, 241: quā murum ducturi erant, Liv. 1, 44; 4, 17; 5, 43: quā modo simulato metu cesserant, in veram fugam effusi, id. 6, 24, 11.
    Rarely with antecedent in plur.: ad omnes introitus quā adire poterat, Cic. Caecin. 8, 21: vias relaxat, veniat quā sucus in herbas, Verg. G. 1, 90: viae, quā, id. A. 5, 590: duae erant viae, quā, etc., Nep. Eum. 8, 4.
  2. II. Transf.
    1. A. Partit.: quā . . . quā, partly . . . partly; as well . . . as; both . . . and: mores rapere properant, quā sacrum, quā publicum, Plaut. Trin. 4, 3, 39: qui consectare quā maris quā feminas, id. Mil. 4, 2, 20; 4, 9, 15: ut si sunt quā suis quisque quā totius ordinis viribus, Liv. 2, 35, 4: omnia convestivit hederā, quā basim villae, quā intercolumnia, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 5: quā dominus, quā advocati, id. Att. 2, 19, 3; 9, 12, 1: quā de Buthrotiis, quā de Bruto, id. ib. 15, 18, 2: quā falsa, quā vera, Liv. 2, 45 et saep.: quā feminae, quā viri, Plin. Ep. 6, 33, 4.
    2. B. As far as, in so far as (mostly post-Aug.): statui non ultra attingere externa, nisi quā Romanis cohaerent rebus, Liv. 39, 48: Aegyptii ignem vocant masculum, quā ardet flamma, et feminam, quā lucet innoxius tactu, Sen. Q. N. 3, 12, 2: assumere in causam naturas eorum, quā competent, aut mitigare, quā repugnabunt, oportebit, Quint. 4, 1, 17; Tac. A. 6, 10; cf.: in praesentia non quā filius alicujus, sed quā homo, aestimatur, Dig. 35, 2, 63.
    3. C. In what manner, how, by what method; to what degree or extent: quominus ei liceat eādem illā facultate et copiā vagari, quā velit, Cic. de Or. 1, 16, 70: numquid tute prospexti tibi, Quid fieret? quā fieret? Ter. Ad. 4, 5, 56 (id est: quā ratione, quo modo fieret, Don.); cf. id. ib. 4, 4, 18: quā facere id possis, nostram nunc accipe mentem, Verg. A. 1,676: coëant in foedera dextrae, Quā datur, Verg. A. 11, 293 Forbig. ad loc.: ante praedico, M. Antonium delectus, quā possit, habiturum, in whatever manner, Cic. Phil. 6, 3, 5: veterem tutare sodalem, Quā licet, Ov. P. 2, 4, 33: quā licet et possum, luctor celare furorem, id. H. 15 (16), 235: quā populus laboret, Hor. C. 3, 8, 25.

quā-rē (or separately, quā rē), adv. [quae-res].

  1. I. Interrog., by what means? how? Ter. Eun. 2, 3, 78.
    1. B. Rel., by which means, whereby (rare but class.): multas res novas in edictum addidit, quare luxuria reprimeretur, Nep. Cat. 2, 3: permulta sunt, quae dici possunt, quare intellegatur, etc., Cic. Rosc. Am. 33, 94.
  2. II. From what cause, on what account, wherefore, why.
    1. A. Interrog.: quare ausus? Plaut. Mil. 5, 12: quare negasti illud te fuisse laturum? Cic. de Or. 1, 16, 71: quā re enim primum ille adesse noluit? id. Verr. 2, 2, 18, § 44; 2, 3, 30, § 71; id. Att. 11, 15, 4; id. de Or. 1, 16, 71; Hor. S. 2, 2, 103; Auct. Her. 4, 18, 25; Curt. 7, 1, 36; Suet. Claud. 16; Sen. Q. N. 1, 1, 10; id. Ben. 3, 19, 1 et saep.
      1. 2. Indirect: quaeramus, quae tanta vitia fuerint in unico filio, quare is patri displiceret, Cic. Rosc. Am. 14, 41.
    2. B. Transf., for joining on a consecutive clause, for which reason, wherefore, therefore: quare sic tibi eum commendo, ut, etc., Cic. Fam. 13, 71: quare pro certo habetote, Sall. C. 52, 17.

quaad, v. quoad.

quŏ-ad (monosyl., Lucr. 2, 849; Hor. S. 2, 3, 91; collat. form quaad, Varr. R. R. 1, 1, 2; Inscr. Fabr. p. 641, 357; cf. Cardin. Dipl. p. 22, 30, and n. 337, and Cavedon. Marm. Moden. p. 243), adv. [orig. quod-ad = ad quod], how long?

  1. I. Lit., in direct questions (rare): senem Quoad exspectatis vestrum? Ter. Phorm. 1, 2, 98.
  2. II. Transf.
    1. A. As long as: quousque, inquies? quoad erit integrum, Cic. Att. 15, 23, 1: tamdiu velle debebis, quoad te, quantum proficias, non poenitebit, id. Off. 1, 1, 2: quoad vixit, id. Verr. 2, 1, 23, § 60.
      1. 2. Till, until, until that: ferrum usque eo retinuit, quoad renuntiatum est vicisse Boeotios, Nep. Epam. 9, 3; 2, 5: hactenus existimo, consolationem recte adhibitam esse, quoad certior fieres, Cic. Fam. 4, 3, 3: quoad ipse cum exercitu propius accessisset, Caes. B. G. 4, 11; Liv. 5, 50; Suet. Caes. 14; Just. 12, 9, 11.
    2. B. How far, as far as: videte nunc, quoad fecerit iter apertius, quam antea, Cic. Agr. 1, 2, 5; cf.: jus civile eatenus exercuerunt, quoad populum praestare voluerunt, id. Leg. 1, 4, 14; id. Phil. 11, 3, 6: quoad insequi poterat, Liv. 2, 25; 22, 6.
      1. 2. So far as, as much as: jubeo te salvere voce summā, quoad vires valent, as far as my strength reaches, Plaut. As. 2, 2, 30: est modus tamen, quoad pati uxorem oportet, to what extent, id. Men. 5, 2, 19: quoad patiatur consuetudo, as far as custom permits, Varr. L. L. 9, § 1: cognitis, quoad possunt ab homine cognosci, bonorum et malorum finibus, Cic. Tusc. 4, 38, 82: ut, quoad possem et liceret, nunquam discederem, id. Lael. 1, 1; id. Q. Fr. 1, 1, 3.
        With gen. ejus in the phrase, quoad ejus facere possum, as far or as well as I can: tu tamen velim ne intermittas, quoad ejus (facere) poteris, scribere ad me, Cic. Att. 11, 12, 4 (B. and K. quod); id. Fam. 3, 2, 2 Orell.: ut quoad ejus fieri possit, as much as possible, id. Inv. 2, 6, 20: id eos ut prohiberet, quoad ejus sine bello posset. praetori mandatum est, as far as possible without having recourse to arms, Liv. 39, 45.
        Without ejus: quoad facere potui, Cic. de Or. 2, 72, 291.
      2. 3. With respect to, as to, = quod attinet ad (with the acc. only in the foll. examples where the text is doubtful): quoad diem, Liv. 42, 6, 6 MSS. (Weissenb. quam ad diem): quoad sexum, multitudinem, casum, Varr. L. L. 8, 23, § 46 Müll. (MSS. quod sexum; perh. ad is omitted; cf. Müll. ad loc.): nec interest, quoad feras bestias et volucres, utrum, etc., Dig. 41, 1, 3 (Momms. quod ad feras).

quā-cumquē (-cunque) (in tmesi: quā porro cumque, Lucr. 1, 508: quā se cunque tulit, Verg. A. 11, 762), adv.

  1. I. By whatever way, wherever, wheresoever (class.): quācumque iter fecit, Cic. Verr. 2, 1, 16, § 44; id. Clu. 68, 193: quācunque ingredimur, id. Fin. 5, 2, 5: quācumque custodiant, Liv. 24, 2: quācumque equo invectus est, Liv. 8, 9, 12.
  2. II. Transf.
    1. A. Whencesoever, from what side soever: hujus erat Minerva spectantem aspectans, quācumque aspiceretur, Plin. 35, 10, 37, § 120.
    2. B. Whithersoever: quācumque nos commovimus, ad Caesaris acta revocamur, Cic. Att. 14, 17, 6.
    3. C. By whatsoever means, in whatever way: nisi me quācumque novas incidere lites monuisset cornix, Verg. E. 9, 14.

quādantĕnus or quādamtĕnus (in tmesi, Hor.; v. infra), adv. [quidam-tenus].

  1. I. To a certain point or limit, so far (poet. and in post-Aug. prose): est quadam prodire tenus, si non datur ultra, Hor. Ep. 1, 1, 32.
  2. II. Transf., to a certain extent, in some measure, somewhat: citreis odor acerrimus, quadantenus et cotoneis, Plin. 15, 28, 33, § 110: rubens, id. 24, 14, 76, § 124: quae fuerit origo gemmarum diximus quadantenus, id. 37, prooem. 1, § 2: ut noctes nostrae quadamtenus his historiae floscuculis aspergerentur, Gell. 17, 21, 1.

Quādi, ōrum, m., a German people in the modern Moravia, Tac. G. 42; 43; Eutr. 8, 6; 9, 6; Capitol. Anton. Phil. 14, 3.

1. quā̆dra, ae, f., a square.

  1. I. In gen.: qui locus gradibus in quadram formatus est, Fest. s. v. Romanam, p. 262 Müll.
  2. II. In partic.
    1. A. In arch.
      1. 1. The lowest and largest member of the base of a pedestal, the foundation-stone, socle, plinth, Vitr. 3, 3.
      2. 2. Any small member for the separation of larger ones, a platband, list, fillet, Vitr. 3, 3; 10, 2.
    2. B. A table to eat from, a dining-table (as these were usually square; cf. Varr. L. L. 5, § 118 Müll.): patulis nec parcere quadris, of the pieces of bread used as plates, Verg. A. 7, 115.
      Hence, alienā vivere quadrā, to live from another’s table (as a parasite), Juv. 5, 2.
    3. C. A (square) bit, piece, morsel: et mihi dividuo findetur munere quadra, Hor. Ep. 1, 17, 49: casei, Mart. 12, 32, 18: placentae, id. 6, 75, 1; 9, 92, 18: panis, Sen. Ben. 4, 29, 2.

2. Quā̆dra, ae, m., a Roman surname, e. g. Hostius Quadratus, Sen. Q. N. 1, 16, 1.

quā̆drāgēnārĭus, a, um, adj. [quadrageni], of or belonging to the number forty, consisting of forty, of forty: dolium, perh. holding forty congii, Cato, R. R. 105, 1: fistula, a forty-inch pipe, i. e. made of a plate forty inches in width, Vitr. 8, 7: numerum, Vulg. Deut. 25, 3: pupillus, of forty, i. e. forty years old, Sen. Ep. 25, 1.
As subst.: quā̆drāgēnārĭus, i, m., a man forty years of age: quadragenarium istum ad te voca, Arn. 2, 60.

quā̆drāgēni, ae, a (gen. quadragenūm, Caes. B. G. 4, 17; Liv. 38, 38), num. distrib. adj. [quadraginta].

  1. I. Forty each: columnae singulae sestertiis quadragenis milibus locatae, Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147; id. Att. 4, 18, 2: octoginta confecit centurias, quadragenas seniorum et juniorum, Liv. 1, 43: pyramides complures quadragenarum ulnarum, Plin. 36, 13, 19, § 87; Liv. 38, 38: septuagies centeni quadrageni fiunt novem milia et octingenti, forty each time, Col. 5, 2, 8.
    Plur. fem. quadragenae (supply plagae), forty stripes, Vulg. 2 Cor. 11, 24.
  2. II. In gen., for quadraginta, forty: centies vicies duceni quadrageni fiunt viginti octo millia et octingenti, i. e. 240X120 = 28,800, Col. 5, 2.

quā̆drāgēsĭmus (old form † quā̆-drāgensŭmus, Num. ap. Eckh. D. N. 6, p. 296), a, um, adj. [quadraginta].

  1. I. The fortieth: pars quadragesima, Cato, R. R. 23, 2: nono et quadragesimo die, Varr. ap. Gell. 3, 10, 7: anno fere centesimo et quadragesimo, Cic. Rep. 2, 15, 29; id. Fam. 10, 33, 5: pars quadragesima octava, Col. 5, 1, 9; Plin. 2, 8, 6, § 37.
  2. II. Subst.: quā̆-drāgēsĭma, ae, f. (sc. pars), the fortieth part, a fortieth: quadragesima summae, Suet. Calig. 40.
    1. B. In partic.
      1. 1. As a tax, the fortieth part, a fortieth (as with us, a tenth, a tithe): abolitio quadragesimae quinquagesimaeque, Tac. A. 13, 51: quadragesimae portorium sive vectigal, Symm. Ep. 5, 65: publicum quadragesimae in Asiā egit, Suet. Vesp. 1: C. ATIO ALCIMO FELICIANO … PROG. QVADRAG. GALLIARVM, Inscr. Maff. Mus. Veron.; cf. abbrev., TABVLARIVS XXXX. GALLIAR., Inscr. Orell. 3344.
      2. 2. In eccl. Lat., the Christian fast of forty days, Lent, Hier. Ep. 41, 3.

quā̆drāgĭes (old orthogr. QVA DRAGIENS, Monum. Ancyr. ap. Grut. 230), adv. num. [quadraginta], forty times: quadragies quater accusatus, Aur. Vict. Vir. Illustr. 47: sestertium ter et quadragies, the 4,300,000 sesterces, Cic. Fl. 13, 30; Liv. 38, 55, 9 and 12.

quā̆drāgintā, num. adj. [quattuor], forty: quattuor quadraginta minae, Plaut. Most. 3, 1, 102: annos natus, Cic. Rosc. Am. 14, 39; id. Rep. 2, 30, 52: jugera arvi, Cat. 115, 2; Col. 5, 2, 10; 5, 1, 13.

quā̆drangŭlātus, a, um, adj. [quadrangulus], quadrangular (eccl. Lat.): quadrangulata turris, Tert. Anim. 17: ligna, Vulg. 3 Reg. 7, 5.

quā̆drangŭlum, i, n. [quattuor-angulus], a quadrangle: quadrangulum, τετράγωνον, Gloss. Lat. Gr.; Mart. Cap. 7, § 754 (dub.; al. quadriangulo).

quā̆drangŭlus, v. quadriangulus.

quā̆drans, antis (gen. plur. quadrantūm, Front. Aquaed. 24), m. [quattuor].

  1. I. A fourth part, a fourth, a quarter: operae, Col. 2, 4, 8: diei noctisque, Plin. 18, 25, 57, § 207.
  2. II. In partic.
    1. A. A fourth part, a fourth of a whole: creditoribus quadrantem solvi, Vell. 2, 23, 2: heres ex quadrante, of the fourth part of the inheritance, Suet. Caes. 83; cf. Plin. Ep. 5, 7, 1; Dig. 44, 4, 17, § 2; Ulp. Frag. 24, 32.
    2. B. The fourth part of an as (as a coin), three unciae: nota in triente et quadrante rates (fuit). Quadrans antea teruncius vocatus a tribus unciis, Plin. 33, 3, 13, § 45: quadrans mihi nullus est in arcā, not a farthing, not a copper, Mart. 2, 44, 9; Liv. 3, 18, 11; Juv. 1, 121.
      As the customary price of a bath (cf. quadrantarius): dum tu quadrante lavatum Rex ibis, Hor. S. 1, 3, 137; cf. Sen. Ep. 86, 8; Juv. 6, 446.
      As the smallest coin, a mite, farthing, Hor. S. 2, 3, 93; Juv. 7, 8; Vulg. Matt. 5, 26; id. Marc. 12, 42.
    3. C. Of the rate of interest, four for a hundred: usurae quadrantes, four per cent., Dig. 33, 1, 21.
    4. D. As a measure of land, a quarter of an acre (jugerum), Col. 5, 1, 10.
    5. E. As a weight, a quarter of a pound, Mart. 11, 105, 1.
      With pondo: amomi pondo quadrans, Col. 12, 20, 5; Cato, R. R. 84, 1: quadrans pondo bacarum, Plin. 23, 8, 80, § 156.
  3. F. As a measure for liquids, the fourth part of a sextarius, three cyathi: ita ut earum calices quadrantes octoginta capere possint, Varr. R. R. 3, 14, 4: quadrantem duplicare, Mart. 9, 94, 2: vini, Cels. 3, 15.
  4. G. As a measure of length, a quarter of a foot: pedes duodecim et quadrantem, Gell. 3, 10, 11; 9, 4, 10; cf. Cato, R. R. 18, 2; 18, 6.
    A quarter-digit, Front. Aquaed. 25.
  5. H. As a measure of time, a fourth of a day, six hours, Sol. 1, 39; 1, 41 sq.

quā̆drantal, ālis, n. [quadrantalis].

  1. I. A liquid measure containing eight congii, a quadrantal, Cato ap. Fest. p. 258, 20 Müll.; id. R. R. 57, 2; Plaut. Curc. 1, 2, 15; Plin. 14, 14, 16, § 95.
  2. II. A die, cube, Gell. 1, 20, 3.

quā̆drantālis, e, adj. [quadrans], containing the fourth part of a measure (postAug.): mensa crassitudine quadrantali, of a quarter of a foot, Plin. 13, 15, 29, § 93.

quā̆drantārĭus, a, um, adj. [quadrans].

  1. I. Prop., of or belonging to a quarter, relating to a fourth part: in tabulis quadrantariis, quas ait ab Hirtuleio institutas, i. e. new accounts reducing all debts to one fourth, Cic. Font. 1, 2.
  2. II. In partic., relating to a quarter of an as (as a coin), that costs a quarter of an as, etc.: res quadrantaria, i. e. a bath (because a quarter of an as was the price of a bath; v. quadrans, II. B), Sen. Ep. 86, 8: mulier, of Clodia, wife of Metellus, who sold herself for a bath, Cic. Cael. 26, 62; she is also called Clytaemnestra quadrantaria, because, like Clytaemnestra, she destroyed her husband, Cael. ap. Quint. 8, 6, 53.

quā̆drātārĭus, a, um, adj. [quadratus], of or belonging to work with the square, i. e. to the work of the stone-cutter: OPVS, perh. a stone monument, Inscr. Murat. 2012, 2.
As subst.: quā̆drātārĭus, ĭi, m., a stonecutter (post-class.), interchanged with lapidicida, Sid. Ep. 3, 12; Cod. Just. 10, 64, 1; Auct. Limit. p. 294 Goes.

quā̆drātē, adv., v. quadro, P. a. fin.

quā̆dro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [quadrus].

  1. I. Act., to make four-cornered, to square, make square: abies atque populus ad unguem quadrantur, Col. 11, 2, 13: lapides, Vulg. 3 Reg. 5, 17.
    1. B. Transf., to put in proper order, to join properly together, to complete, perfect: quadrandae orationis industria, in properly arranging, Cic. Or. 58, 197: quae pars quadrat acervum, Hor. Ep. 1, 6, 35 Orell. ad loc.
  2. II. Neutr. (to be square, said of squared stones for building, which fit well together; hence), transf., to square or agree with, to fit, suit: secto via limite quadret, Verg. G. 2, 278: eam conjunctionem quadrare volumus, Cic. de Or. 3, 44, 175: omnia in istam quadrant, fit her, id. Cael. 29, 69: ad multa, to suit in many respects, id. Att. 4, 18: quoniam tibi ita quadrat, it seems to you so proper, pleases you so, id. Brut. 11, 43.
    1. B. Trop.
      1. 1. Of accounts, to square, agree, accord: quomodo sexcenta eodem modo quadrarint, Cic. Verr. 2, 1, 36, § 92: visum est hoc mihi ad multa quadrare. id. Att. 4, 19, 2 (4, 18, 3).
      2. 2. Of words, to be fitting, appropriate: scire, quod quoque loco verborum maxime quadret, Quint. 9, 4, 60.
        Hence, quā̆drātus, a, um, P. a.
    1. A. In gen., squared, square, quadrate (class.): quadrata basis, Varr. ap. Plin. 36, 13, 19, § 91: pes, a square foot, Plin, 33, 4, 21, § 75; Col. 5, 1, 6; 5, 2, 5: saxum, squared, hewn stone, Liv. 10, 23; so, lapis, Varr. ap. Plin. 36, 13, 19, § 91: littera, capital letters, which are composed of square strokes, Petr. 29: statura, square, robust, Suet. Vesp. 20: corpus, Cels. 2, 1: boves, stout, vigorous, Col. 6, 1, 3: canis, id. 7, 12, 4: signa, i.e. statues, Plin. 34, 8, 19, § 56: agmen, a marching in regular order of battle; also, an army advancing in regular order of battle, so that the whole body forms a parallelogram, Varr. ap. Serv. ad Verg. A. 12, 121: quadratum acies consistat in agmen, Tib. 4 (5), 1, 100: ut inde agmine quadrato ad urbem accederet, in order of battle, Cic. Phil. 13, 8, 18; 2, 42, 108; Hirt. B. G. 8, 8; Liv. 21, 5, 16; Curt. 5, 1, 19; Sen. Ep. 59, 6: quadrato agmine incedere, Sall. J. 100, 1; v. agmen; cf.: quadrato Exercitu, Cat. ap. Non. p. 204, 33: pallium, square, four-cornered, Petr. 135: numerus, a square number, Gell. 1, 20, 4: versus, a verse of eight feet, id. 2, 29, 20: Roma, the most ancient Rome, built in the form of a square, on the Mons Palatinus; and, in a narrower sense, the enclosed square place on the summit of the Palatine, the mundus of all cities built in the Etruscan fashion, Fest. p. 258 Müll.; cf. on the Roma quadrata, Becker, Alterth. 1, p. 105 sq.
      1. 2. Substt.
        1. a. quā̆drātum, i, n.
          1. (α) A square, a quadrate: dimensio quadrati, Cic. Tusc. 1, 24, 57; id. N. D. 1, 10, 24: mutat quadrata rotundis, Hor. Ep. 1, 1, 100: in quadratum, into a square, tetragon, Plin. 18, 22, 51, § 189; Quint. 1, 10, 40.
          2. (β) Astronom. t. t., quadrature, quartile, Cic. Div. 2, 42, 89: luna in quadrato solis dividua est, Plin. 2, 18, 16, § 80.
        2. b. quā̆drātus, i, m., a square, quadrate: marmorum quadrati, Cassiod. Var. 2, 7.
    2. B. Transf., fitting, suitable (rare): lenis et quadrata verborum compositio, Quint. 2, 5, 9; cf. id. 9, 4, 69.
      Hence, adv.: quā̆drātē, fourfold, four times (post-class.), Manil. 2, 295.

Quā̆drātilla, ae, f., a Roman female name, e. g. Ummilia, Plin. Ep. 7, 24, 7; cf. Inscr Murat. 3, 27, 5.

quā̆drātim, adv. [quadratus], fourfold, acc. to Charis. p. 168 P.

quā̆drātĭo, ōnis, f. [quadratus], a square, quadrate: agatur linea rotundationis, quae quadrationis angulos tangat, Vitr. 4, 3, 9.

quā̆drātor, ōris, m. [quadro], a stonecutter: marmorum, Cassiod. Ep. 2, 7.

quā̆drātum, i, n., v. quadro fin.

quā̆drātūra, ae, f. [quadro].

  1. I. A making square, squaring, quadrature (postclass.): circuli quadratura, the squaring or quadrature of the circle, App. Dogm. Plat. 3, p. 37, 11.
  2. II. Transf., a square: vitreae, Vop. Firm. 3.

1. quā̆drātus, a, um, Part. and P. a., v. quadro.

2. quā̆drātus, i, m., v. quadro fin.

3. Quadrātus, i, m., a Roman surname, e. g. Ummilius Quadratus, Plin. Ep. 6, 11, 1; 7, 24, 6.

quā̆drĭangŭlus, a, um, adj. [quattuor-angulus], four-cornered, quadrangular (post-Aug.); figura, Plin. 13, 22, 38, § 118: herba quadriangulo caule, id. 25, 6, 27, § 63: membrum, Aus. Epigr. 128.
As subst.: quădrĭangŭlum, i, n., a quadrilateral figure, quadrangle, Prisc. Fig. Num. p. 417; cf. quadrangulum.

quā̆drĭbaccĭum and ‡ quā̆drĭ-bacĭum, ii, n. [quattuor-bacca], fourbeads, four-pearls, an ornament composed of four pearls, Inscr. Murat. 139, 1.

Quā̆drĭburgĭum, ii, n., a fortified town in Gallia Belgica, Amm. 18, 2, 4; Inscr. Orell. 2090.

quadrĭbus, v. quadrivius.

quā̆drĭdens, entis, adj. [quattuordens], four-toothed, having four teeth (ante-class.): rastri quadridentes, Cato, R. R. 10, 3; 11, 4.

quā̆drĭdŭānus (quā̆trĭd-), a, um, adj. [quadriduum], of four days, for the space of four days: Lazarus mortuus, Hier. Ep. 108, n. 24; Vulg. Joan. 11, 39.

quā̆drĭdŭum (quā̆trĭd-), ĭi, n. [quattuor-dies], a space of four days, four days (class.): in hoc triduo aut quadriduo, Plaut. Pers. 1, 1, 37; so Cato, R. R. 65, 2; 113, 2; Cic. Verr. 2, 4, 3, § 6; id. Tusc. 5, 4, 11; 4, 38, 82; Liv. 3, 3; Curt. 4, 7, 15: quadriduo quo haec gesta sunt, four days after, Cic. Rosc. Am. 7, 20: quadriduum per vastas solitudines absumptum est, Plin. 6, 22, 24, § 86.

quā̆drĭennis, e, adj. [quattuor-annus], of four years, four years old (post-class.): homo, Aur. Vict. Epit. 45.

quā̆drĭennĭum, ii, n. [quadriennis], a space or period of four years (class.), Cic. Caecin. 7, 19; id. Opt. Gen. 7, 22; id. Sen. 4, 10; id. Verr. 2, 3, 18, § 47; Flor. 2, 6.

quā̆drĭēris (quā̆t-), is, f. [vox hibr. from quattuor and ἄρω, analog. to τριήρης], a vessel having four banks of oars, a quadrireme (post-class.): EX CLASS. PR. MIS. QVADRIERE FIDE, Inscr. Murat. 876, 3: quatrieris, Not. Tir. p. 177.

quā̆drĭfārĭam, adv. [quattuor].

  1. I. Fourfold, into four parts (class.; not in Cic. or Cæs.): quadrifariam aliquid dispertire, Varr. ap. Non. 92, 15: conjurati quadrifariam se diviserunt, Liv. 38, 1: quadrifariam diviso exercitu, id. 4, 22, 5; Suet. Vit. 13.
  2. II. In a fourfold manner, Dig. 38, 10, 10, § 16; cf. quadrifariter.

quā̆drĭfārĭter, adv., in a fourfold manner, in four ways (post-class.), Dig. 38, 10, 10, § 14; cf. quadrifariam.

quā̆drĭfārĭus, a, um, adj. [quattuor], fourfold (post-class.): divisio, Cassiod. Var. 3, 51; 1, 45; Arn. in Psa. 108.

quā̆drĭfĭdus, a, um, adj. [quattuorfindo], four-cleft, split into four parts, quadrifid (poet.).

  1. I. Lit.: quadrifidas sudes, Verg. G. 2, 25: quadrifidam quercum Scindebat, was cleaving in four, id. A. 7, 509: quadrifidā trabe fingere tela Jovis, Val. Fl. 1, 663: ridicae, Col. 4, 33, 4.
  2. II. Transf., in gen., divided into four parts: labor, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 268.

quā̆drĭfīnālis, e, adj. [quadrifinium], bordering on four places, or marking four boundaries (post-class.): arca, Innocent. de Casis Litterar. p. 222 Goes.

quā̆drĭfīnĭum, ii, n. [quattuor-finis], a place where four boundaries meet (postclass.), Innocent. p. 221 and 227 Goes.; Isid. 15, 14, 5.

quā̆drĭflŭus, a, um, adj. [quattuorfluo], having four streams, flowing into four parts (eccl. Lat.): amnis, Prud. Cath. 3, 103.

quā̆drĭflŭvĭum, ii, n. [quattuor-fluvius], a flowing into four parts, in four directions: ima abietis pars, cum excisa quadrifluviis disparatur, i. e. into four parts, according to the course of the veins, Vitr. 2, 9, 7.

quā̆drĭfŏris, e, adj. [quattuor-fores], four-doored, i.e. having four doors or four doorways (openings) (post-Aug.): nidi, Plin. 11, 21, 24, § 74: januae, having four leaves, divided crosswise, Vitr. 4, 6, 5.

quā̆drĭformis, e, adj. [quattuor-forma], four-formed, quadriform, Macr. S. 1, 9, 13; Not. Tir. p. 110.

quā̆drĭfrons, tis, adj. [quattuor-frons], four-fronted, having four foreheads, or four faces: Janus, Aug. Civ. Dei, 7, 4; Serv. ad Verg. A. 7, 607.

quā̆drīga, ae, f., v. quadrigae, I. fin.

quā̆drīgae, ārum (collat. form in the sing. v. infra), f. [contr. from quadrijugae], a set or team of four, a four-abreast, fourin-hand, four together (class.).

  1. I. Lit.
      1. 1. Of horses, applied to the animals with or without the car or vehicle, rarely to the car or chariot alone: quadrigarum currus duplici temone olim erant, perpetuoque, et qui omnibus equis iniceretur jugo. Primus Clisthenes Sicyonius tantum medios jugavit, eosque singulos ex utrāque parte simplici vinculo applicuit, quos Graeci σειραφόρους, Latini funarios vocant, Isid. Orig. 17, 5: exinde duabus admotis quadrigis, in currus earum distentum illigat Mettum, Liv. 1, 28 fin.; so Col. 3, 9: Glauci Potniades malis membra absumpsere quadrigae, Verg. G. 3, 267 et saep.; Fest. s. v. October, p. 178 Müll.
      2. 2. Of other animals: quadrigae (asinorum), Varr. R. R. 2, 1: camelorum, Suet. Ner. 11.
      3. 3. Esp. freq. of the four-horse team used in races: curru quadrigarum vehi, Cic. Div. 2, 70, 144; id. Brut. 47, 173; id. Or. 47, 157; id. Mur. 27, 57: cum carceribus sese effudere quadrigae, Verg. G. 1, 512: quadrigas agitare, Suet. Caes. 39.
      4. 4. Of the horses drawing a war chariot or car: in extremis jugis binae eminebant falcessic armatae quadrigae, with scythes attached to the yokes, Liv. 37, 41, 8: falcatae, id. 37, 40, 12.
      5. 5. Poet., of the four-horse team of the Sun, Aurora, Luna, etc.: cum quadrigis Sol exoriens, Plaut. Am. 1, 1, 226: roseis Aurora quadrigis, Verg. A. 6, 535: nox aetherium nigris emensa quadrigis Mundum, Tib. 3, 4, 17.
        In sing. (post-class.): quod unum ergo rarissimum videbatur, invenimus quadrigam numero singulari dictam in libro satirarum M. Varronis qui inscriptus est Exdemetricus, Gell. 19, 8, 17; Prop. 2, 34 (3, 32), 39; 3, 9 (4, 8), 17; Mart. 6, 46; Grat. Cyn. 228; Plin. 7, 21, 21, § 85; 36, 5, 4, § 36; Suet. Vit. 17; Val. Max. 1, 8, 9 ext.; Dig. 31, 1, 67; Vulg. Isa. 43, 17; id. Zech. 6, 2 and 3 et saep.
    1. B. Transf.
      1. 1. Of abstract things: initiorum quadrigae: locus et corpus, tempus et actio, the four parts, Varr. L. L. 5, § 12 Müll.
      2. 2. Of a chariot drawn by four horses, a chariot, car: eburneis quadrigis ludere, Suet. Ner. 22; cf. Liv. 37, 41, 8; 37, 40, 12, supra: apta quadrigis equa, Hor. C. 2, 16, 35.
  2. II. Trop.
    1. A. The rapid course of any thing: irarumque effunde quadrigas, i. e. give free course to your wrath, Enn. ap. Serv. Verg. A. 12, 499 (Ann. v. 464 Vahl.; for which Verg., in this passage, irarumque omnes effundit habenas): numquam edepol quadrigis albis indipiscet postea (as an image of great speed), Plaut. As. 2, 2, 13: quadrigae poëticae, Cic. Q. Fr. 2, 13 (15 a), 2; cf.: quadrigas inscendere Jovis, Plaut. Am. 1, 1, 294; id. Aul. 4, 1, 13; id. Poen. 1, 2, 155: jam quadrigae meae decucurrerunt, i.e. my joy, cheerfulness, is gone, Petr. 64: navibus atque Quādrigis petimus bene vivere, i.e. by sea and land, in every way, Hor. Ep. 1, 11, 29.
    2. B. Of the union of four persons or things in a common work: quadrigae tyrannorum, Vop. Prob. 24: initiorum quadrigae, locus et corpus, tempus et actio, Varr. L. L. 5, § 12 Müll.

quā̆drīgālis, e, adj. [quadrigae], of or belonging to a team of four: equi, Paul. ex Fest. s. v. curules, p. 49 Müll.

quā̆drĭgămus, i, m. [vox hibr. from quattuor-γάμος], one who has married four times, a husband for the fourth time (eccl. Lat.), Hier. adv. Jovin. 1, n. 15.

1. quā̆drīgārĭus, a, um, adj. [quadrigae], of or belonging to a four-horse (racing) chariot (post-Aug.): quadrigario habitu, in the dress of the driver of a quadriga, Suet. Calig. 17: pulvis, for the race-horses, Veg. Vet. 1, 56; 2, 28, 19: FAMILIA, slaves who took care of the race-horses, Inscr. Grut. 339, 5.
Hence, as subst.: quā̆drīgārĭus, ii, m., one who drives a four-horse chariot in the circus, a chariot-racer (class.), Varr. R. R. 2, 7: in victoriā, Cic. Fragm. Or. in Toga Cand. ap. Ascon.; Suet. Ner. 16; Arn. 2, 70; Paul. ex Fest. p. 36, 12 Müll.

2. Quā̆drīgārĭus, ii, m., a Roman surname. Thus, Q. Claudius Quadrigarius, an old Roman historian, Vell. 2, 9, 6; Gell. 1, 7, 9; called simply Claudius, Liv. 8, 19, 13.

quā̆drīgātus, a, um, adj. [quadrigae], marked or stamped with the figure of a quadriga (a coin), Liv. 22, 58, 4; cf.: nota argenti fuere bigae, atque quadrigae, et inde bigati et quadrigati dicti, Plin. 33, 3, 13, § 46; Paul. ex Fest. p. 98, 3 Müll.

quā̆drĭgĕmĭnus, a, um, adj. [quattuor-geminus], fourfold, four (post-Aug.): cornicula, four, Plin. 8, 23, 35, § 85; cf. Sol. 27, 28.

quā̆drĭgēni, v. quadringeni.

quā̆dringēni, ae, a (quā̆drigēni, Varr. R. R. 2, 8, 3), num. distrib. adj. [quadringenti], four hundred each, Liv. 8, 11 fin.; 45, 16, 3: milia nummūm, Suet. Vit. 13.

quā̆drĭgōnus, a, um, adj. [quadrus, γῶνος], having four angles: figura, Claud. Mam. Ep. 1 med.

quā̆drīgŭlae, ārum, f dim. [quadrigae], a little four-horse team (class.), Cic. Fat. 3, 5.
In sing., Plin. 34, 8, 19, § 83.

quā̆drīgŭlārĭus, a, um, adj. [quadrigulae], of or belonging to a little fourhorse team (post-class.): PICTOR, who painted little four-horse teams, Inscr. Don. 317, 6; Inscr. Orell. 4262.

quā̆drĭjŭgus, a, um, adj. [quattuor-jugum], of or belonging to a team of four (poet.): curru, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 105 (Trag. v. 129 Vahl.); Verg. A. 12, 162; id. G. 3, 18; Plin. Pan. 22, 1: equi, Ov. Am. 3, 2, 66; id. Tr. 4, 2, 54: certamen, with four-horse chariots, Stat. Th. 6, 370.
Subst.: quā̆drĭjŭgi, ōrum, m., a four-horse team: ruunt tritumque relinquunt Quadrijugi spatium, Ov. M. 2, 167; Sil. 4, 441; Stat. Th. 12, 533.

quā̆drĭjŭgis, e, adj. [quattuor-jugum], of or belonging to a team of four (poet. and post-Aug.): equi, Verg. A. 10, 571: currus, App. Flor. 3, p. 356, 14.

quā̆drĭlătĕrus, a, um, adj. [quattuorlatus], four-sided, quadrilateral, Front. p. 35 Goes.; Boëth. Art. Geom. p. 375, 16 (Friedl.): figura, Isid. Orig. 3, 3, 12.

quā̆drĭlībris, e, adj. [quattuor-libra], that weighs four pounds (ante-class.), Plaut. Aul. 5, 2.

quā̆drĭmănus, a, um, and quā̆drĭ-mănis, e, adj. [quattuor-manus], fourhanded, having four hands (post-class.): puella biceps, quadripes, quadrimana, Jul. Obseq. Prodig. 111: pueri quadrupedes et quadrimanes, id. ib. 73.

quā̆drīmātus, ūs, m. [quadrimus], the age of four years (post-Aug.): extra quadrimatum, Plin. 19, 11, 58, § 181: ante quadrimatum, id. 8, 45, 70, § 176: dum quadrimatum agant, Col. 7, 9, 2; 9, 1, 7.

quā̆drĭmembris, e, adj. [quattuormembrum], four-limbed or four-footed, going on all fours (post-class.), Mart. Cap. poët. 8, § 805 dub. (al. hiantimembrem).

quā̆drĭmenstrŭus, a, um, adj. [quattuor-mensis], of four months (late Lat.), Cod. Just. 1, 32, 1; Cod. Th. 12, 6, 27, § 1.

quā̆drĭmestris, e, adj. [quattuor-mensis], of four months (ante-class. and post-Aug.): agni, Varr. R. R. 2, 2, 17: consulatus, Suet. Ner. 14: indutiae, Cod. 7, 54, 3, pr. § 1.

quā̆drīmŭlus, a, um, adj. dim. [quadrimus], of four years, four years old (Plautin.): parvulus, Plaut. Capt. 5, 3, 4: altera, id. Poen. prol. 85.

quā̆drīmus, a, um, adj. [quattuor and root ghim-, him-, of Sanscr. himas, snow; cf. Gr. χιών, χεῖμα; Lat. hiems, hibernus; hence, of four winters], of four years, four years old (class.): de quadrimo Catone, of Cato of Utica, when four years old, Cic. Fam. 16, 22, 1; cf.: infantem natum esse quadrimo parem, Liv. 27, 37: boves, Varr. R. R. 1, 20, 5: merum, Hor. C. 1, 9, 7: vitis, Col. 4, 16, 1: dies, a term of four years, Dig. 23, 4, 19: equae, Plin. 8, 44, 69, § 171.

quā̆dringēnārĭus, a, um, adj. [quadringeni], of four hundred each (class.): cohortes, each consisting of four hundred men, Cic. Att. 6, 1, 14: quadringenariae cohortes (al. quadringentariae), Liv. 7, 7, 4: IVDEX, who possessed an equestrian fortune of four hundred thousand sesterces, Inscr. Murat. 1048, 4; Inscr. Grut. 431, 7.

(quā̆dringentēni, a false read. for quadringenti, q. v.)

quā̆dringentēsĭmus, a, um, adj. [quadringenti], the four hundredth: annus, Liv. 5, 45, 4; so Plin. 8, 6, 6, § 16.

quā̆dringenti, ae, a, adj. [quattuorcentum], four hundred: anni, Cic. Rep. 1, 37, 58; so id. Pis. 5, 10: talis quadringentis jactis, id. Div. 2, 21, 48: (sestertia), Juv. 1, 105; Vitr. 10, 9, 4: pantheres, Plin. 8, 17, 24, § 64.

quā̆dringentĭes, adv. [quadringenti], four hundred times: HS quadringenties, forty millions of sesterces, Cic. Verr. 2, 2, 10, § 26; id. Phil. 2, 37, 93; id. Rab. Post. 8, 21.

quā̆drīni, ae, a, num. distrib. adj. [quattuor], four each, four (ante-class. and postAug.): ab uno uni, a tribus trini, a quattuor quadrini, Varr. L. L. 8, § 55 Müll.: si haberem quadrinas molas, Pompon. ap. Non. 483, 24: dies, Plin. 11, 36, 43, § 120: febris quadrini circuitūs, a quartan fever, id. 7, 50, 51, § 170: cardines, Arn. 6, 192: temporum vices, App. Dogm. Plat. 1, p. 7, 16.

quā̆drĭnoctĭum, ii, n. [quattuornox], a space or period of four nights, acc. to Prisc. p. 1357 P.

quā̆drĭ-partĭo, no perf., ītum, 4, v. a., and quā̆drĭ-pertĭor, īri, 4, v. dep. [quattuor-partio], to divide into four parts (in the verb. finit. post-class.): quadripartitur exercitus, Dict. Cret. 1, 19.
Dep.: quadripartiretur, Not. Tir. p. 109.
Hence, quā̆-drĭpartītus (quā̆drĭpert-), a, um, P. a., divided into four parts, consisting of four parts, fourfold, quadripartite (class.): distributio accusationis, Cic. Verr. 2, 1, 12, § 33: commutationes temporum, fourfold, four, id. Tusc. 1, 28, 68: divisio, id. N. D. 3, 3, 6: oratio, Varr. L. L. 9, § 31 Müll.: distinctio, Plin. 15, 22, 24, § 88: ratio, Quint. 1, 5, 38; 3, 6, 87: exercitus, Tac. A. 13, 39: praesidia, id. H. 5, 20.
Adv.: quā̆drĭ-partītō, in four divisions or parts, quadripartitely: bracchia locare, Col. 4, 26, 3.

quā̆drĭ -partītĭo, ōnis, f. [quadripartio], a division into four parts, quadripartition (only in Varro), Varr. L. L. 5, § 1, and 7, § 5 Müll.

quā̆drĭpartītō, adv., v. quadripartio, P. a. fin.

quā̆drĭpartītus, a, um, P. a., from quadripartio.

quā̆drĭpĕdus, a, um, v. quadrupedus.

quā̆drŭpĕdus (quā̆drĭpĕdus, Front. ad M. Anton. Or. 1), a, um, adj. [quadrupes], going on four feet, galloping (postAug.): quadrupedo gradu repentes, on all fours, Amm. 14, 2, 2: quadripedo cursu, on a gallop, Front. 1, 1.
Absol.: quadrupedo currere, to gallop, Front. Ep. ad M. Caes. 2, 1.

quā̆drĭpertītus, a, um, v. quadripartio, P. a.

quā̆drĭpēs, ĕdis, v. quadrupes.

quā̆drŭpēs (quā̆drĭpes), pĕdis

    (
  1. I. gen. plur. quadrupedium, Capitol. Ver. 5, 2), adj. [quattuor-pes], having four feet, going on four feet; esp.,
    1. A. Galloping (post-Aug.): ecus, Enn. ap. Gell. 18, 5, 4; cf. Macr. S. 6, 9, 10: equestri celeritate, quadrupedi cursu solum replaudens, App. M. 6, p. 185, 7.
      Transf.: dum certum flectit in orbem Quadrupedis cursus, Ov. M. 6, 226.
    2. B. Of persons, on all fours, creeping, going on hands and feet: atque audin? quadrupedem constringito, so that he can only move on all fours, Ter. And. 5, 2, 24: mox quadrupes (infans) rituque tulit sua membra ferarum, Ov. M. 15, 222: hominesbestiarum more quadrupedes coërcuit, Suet. Calig. 27; id. Ner.48.
  2. II. Subst.: quā̆drŭpēs, ĕdis, m., f., and n., a quadruped, four-footed creature.
    1. A. Masc., mostly of beasts of draught or burden; v. Quint. 8, 6, 20: calcari quadrupedem agitabo advorsum clivum, Plaut. As. 3, 3, 11: reprime parumper vim citatūm quadrupedum, Att. ap. Non. 495, 20: quadrupedum vectiones, quorum, etc., Cic. N. D. 2, 60, 151: de omnibus quadrupedibus … qui idonei sunt, etc., Varr. R. R. 1, 20, 1; Verg. A. 11, 714: saucius quadrupes, id. ib. 7, 500.
      Contemptuously (opp. bipes), Cic. Dom. 18, 48: nihil inter te atque inter quadrupedem interesse, id. Par. 1, 3, 14: quadrupes nequissime, App. M. 7, p. 200, 10.
    2. B. Fem. (sc. bestia): ducite eo mutas quadrupedes, Naev. ap. Non. p. 924 (Trag. Rel. v. 28 Rib.): si quamvis quadrupedem serpens momorderit, Cato, R. R. 102; Enn. ap. Non. p. 407, 22 (Trag. Rel. v. 219 Vahl.): quadrupes tardigrada, Pac. ap. Cic. Div. 2, 64, 133 (Trag. Rel. v. 2 Rib.): quadrupes qua vasta tenetur, Cic. N. D. 2, 44, 114; Varr. L. L. 7, § 39 Müll.; Verg. E. 5, 26: sollicitari quadripedes cunctas, Plin. 8, 17, 23, § 62.
    3. C. Neutr. (sc. animal): cetera quadrupedia, Col. 11, 2, 33: majora, id. 11, 2, 14: crocodilum, quadripes malum et infestum, Plin. 8, 25, 37, § 89: plurima autem obruerit quadrupedia, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 3, 36.

1. quā̆drŭplātor (quadrĭplātor, Fest. p. 259 Müll. v. h. v.: quădrŭpŭlā-tor, Plaut. Pers. 1, 2, 18), ōris, m. [quadruplo].

  1. I. One who multiplies by four, a quadrupler, App. Mag. p. 330, 20.
    1. B. Transf., a multiplier, magnifier, exaggerator: beneficiorum suorum, Sen. Ben. 7, 25, 1.
  2. II. One who farmed the tolls, of which he received a fourth part, Sid. Ep. 5, 7.

2. quā̆drū̆plātor (quā̆drī̆-), ōris, m. [quadruplor], a public informer, who received a fourth part of the thing informed against (acc. to others, against one who committed an offence punishable with a fourfold penalty; cf. sector); also, in gen., a trickster, chicaner, Plaut. Pers. 1, 2, 18: deterrimus, Cic. Verr. 2, 2, 7, § 21; 2, 2, 8, § 22; Liv. 3, 72; cf. Paul. ex Fest. p. 259, 3 Müll.; Cic. Div. in Caecil. 7, 24; 21, 68.

quā̆drĭplātōres dicebantur, qui eo quaestu se tuebantur, ut eas res persequerentur, quarum ex legibus quadrupli erat actio, Fest. p. 259, 3 Müll.; v. quadruplator.

quā̆drĭ-rēmĭs, e (quā̆trĭrēmis, Not. Tir. p. 177), adj. [quattuor-remus], having four banks of oars: machina, Paul. Nol. Carm. 21, 73.
Hence, subst.: quā̆drĭ-rēmis, is, f., a vessel having four banks of oars, a quadrireme (class.): egreditur Centuripinā quadriremi e portu, Cic. Verr. 2, 5, 33, § 86; 2, 5, 34, § 88: quinque, Caes. B. C. 3, 24; Liv. 24, 33; Plin. 7, 56, 57, § 207; Inscr. Orell. 2671; 3629.
As adj., Paul. Nol. Carm. 21, 73.

quā̆drĭ-sēmus, a, um, adj. [vox hibr. from quattuor-σῆμα, sign], quadrisyllabic, containing four morae or prosodial times (gram. term): numerus, Mart. Cap. 9, § 981.

quā̆drĭ-sōmus, a, um, adj. [vox hibr. from quadrus, σῶμα], containing four bodies: SEPVLCRVM, Inscr. Rein. col. 2, 40; 43 al.

A maximum of 100 entries are shown.